မမ

Sunday, May 31, 2009

သခင္မ်ိဳးေဟ႔ ဒို႔ဗမာ(သို႔)သခင္ခ်က္ၾကီး


ေဟာဒီကပဲျပဳတ္ဆိုတဲ့ေအာ္သံကို ခ်က္ၾကီး အမုန္းဆံုးပဲ။အဲဒီအသံၾကားတာနဲ႔ ခ်က္ၾကီးအလန္႔တစ္ၾကား ႏိုးထရေတာ့မယ္။
ေနပူပူမွတစ္ေန႔သံုးေထာင္ရဖို႔ ခ်က္ၾကီးလက္ေတြေပါက္ျပဲေအာင္ တစ္ေနကုန္ေျမေပါက္ရင္း အန္တီလွတို႔ ၀ယ္ထားတဲ့ျခံ၀ိုင္းကို ေျမဖို႔ရမယ္။ ဒီအလုပ္ကို ကံေကာင္းလြန္းလို႔ မိေအးအကူအညီနဲ႔ ရွာေပးထားတာေလ။ရွားပါးေနတဲ့ဒီေခတ္ၾကီးမွာ ဒီအလုပ္ရတာ ခ်က္ၾကီးအဘို႔ေတာ့ သိန္းဆုေပါက္တာပဲ မိေအးကိုလဲ ခ်က္ၾကီးအေမက ေက်းဇူးတင္လို႔ မဆံုးတစ္ျဗဳန္းျဗဳန္း ေပါ့။
ပထမဆံုးေန႔ကသံုးေထာင္ရေတာ့ ခ်က္ၾကီးလက္မ်ားေတာင္တုန္ရဲ့ ။ ခ်က္ၾကီးတို႔ အိမ္အျပန္လမ္းဆံုထိပ္ကဒံေပါက္ဆိုင္က ေနဒံေပါက္တစ္ပြဲ ၾကက္ရင္ပံုသားနဲ႔ ၀ယ္ခဲ႔ျပီး မိေအးတို႔ အိမ္ကခ်က္ထားတဲ့ ဆန္နီေၾကာင္ေၾကာင္ ေရာျပီး ႏွစ္အိမ္ေထာင္ ေ၀မွ်စားၾကတာ မိေအးရယ္ မိေအးေမာင္ေပတူးရယ္ မိေအးအေမရယ္ ခ်က္ၾကီးတို႔ သားအမိႏွစ္ေယာက္ရယ္။အဲဒီဒံေပါက္အရသာကို ခ်က္ၾကီးဒီတစ္သက္ ေမ႔ႏိုင္မယ္မထင္ေတာ့ဘူး။ ခ်က္ၾကီးၾကိဳက္တယ္ အဲဒီအရသာကို ေန႔တိုင္းသာစားရမယ္ ဆိုလို႔ကေတာ့ ခ်က္ၾကီးဘာလုပ္ရမလဲ ခ်က္ၾကီးလုပ္ခ်င္ပါတယ္။
ခ်က္ၾကီးတဖက္သတ္ အရိပ္တစ္ၾကည့္ၾကည့္ နဲ႔ေမတၱာရွိေနတဲ႔ မိေအးတစ္ေယာက္ ၀ါနီီေရာင္ၾကက္သား ဟင္းအႏွစ္ေတြ နဲ႔ဟိုတစ္လံုးဒီတစ္လံုးလက္မွာ ကပ္ေနတဲ့ထမင္းလံုးေတြကို ႏွစ္ေျမာတသစြာ တျပြတ္ျပြတ္စုတ္ျပီးမွ လက္ေဆးတာေတြ႔ရေတာ့ ခ်က္ၾကီး ရင္ထဲမွာ၀မ္းနဲ၀မ္းသာၾကီးဗ်ာ။ မိေအးဘ၀မွာ ခ်က္ၾကီး၀ယ္ေကၽြးလို႔ ဒံေပါက္ဆိုတာစားဖူးသလို မိေအးအေတာ္ၾကိဳက္ႏွစ္သက္တာ ေတြ႔ရလို႔လဲ ခ်က္ၾကီး၀ယ္ရက်ိဳးနပ္လိုက္တာလို႔ ေတြးရင္းခ်က္ၾကီး ဘ၀ဆိုတာၾကီးကို အဲဒီေန႔ကအေတာ္ကို ေက်နပ္မိတာ ခ်က္ၾကီးလူ႔ေလာကကိုေရာက္ျပီးမွ ဒါမွတ္မွတ္ရရ ပထမဦးဆံုးအၾကိမ္ပါ။
အဲဒီတစ္ခါထဲပါ အေမကမိေအးကို ေက်းဇူးတင္လြန္းလို႔သာ ဘာမွမေျပာေပမဲ့ ေနပူပူမွာတစ္ေနကုန္ ေျမေပါက္ထားတဲ့ သားရဲ့ေခၽြးနဲစာကိုျမိဳမက်သလို တအိအိသြင္းေလရဲ့။ ႏို႔မဟုတ္ ေပတူးကအရီး မကုန္ရင္က်ဳပ္ကိုေပးဗ်ာ လို႔ေျပာတဲ့ေပတူးကိုလဲ အေမကကုန္တာေပါ့ေအ ကုန္မွာစိုးလို႔ ေျဖးေျဖးစားတာလို႔ ျပန္ေျဖသံကလဲ ခ်က္ၾကီးရင္ကို ပိတိျဖစ္ေစရဲ့။
ေတြးၾကည့္ေတာ့ အခုအလုပ္လုပ္တာ ႏွစ္ပတ္ေက်ာ္လာျပီဒံေပါက္ေ၀းလို႔ ပိုက္ဆံသံုးေထာင္ေက်ာ္က ိုဖ်စ္ဖ်စ္မည္ေအာင္ကို သံုးစြဲရတယ္။သားအမိႏွစ္ေယာက္ စားစရိတ္ အေမ့အတြက္ေဆးဘိုး တစ္ေနလံုးေျမေပါက္ထားလို႔ ကိုက္ခဲေနတဲ့ ကိုယ္ေတြလက္ေတြကို ထြန္းေရႊ၀ါ တစ္ေန႔တစ္ဗူးကုန္ေအာင္လူးရင္း အိပ္ခါနီးတိုင္း ပါရာစီတစ္ေမာ့ တစ္လံုးေသာက္အိပ္ႏိုင္မွ ပဲျပဳတ္ဆိုတဲ့ အသံၾကားရင္ ကုန္းရံုးထႏိုင္မွာေလ။
အေတြးေတြကိုရပ္ျပီး အိပ္ယာထဲကကုန္းထရင္း၊ ခ်က္ၾကီးလက္ႏွစ္ဘက္ကို ပတၱာခ်ိတ္ဆက္ျပီး ေခါင္းေပၚတည့္တည့္ေရာက္တဲ့ အထိခါးစစ္ရိုးတစ္ေလွ်ာက္တစ္ေဖ်ာက္ေဖ်ာက္မည္ေအာင္ အပ်င္းဆန္႔လိုက္ရင္း တစ္ဖက္ရပ္တဲေလးရဲ့ေနာက္ ကိုေခါင္းငံုျပီးထြက္လာခဲ့တယ္။ မီးေသြးမီးဖိုေဘး ဆားအိုးထဲကဆားတစ္ဆုပ္ကို ႏိူက္ျပီး အိုးဖင္ျပတ္ထဲက ညသိပ္ေရကို ခပ္ရင္းမ်က္ႏွာသစ္ဖို႔ေဆာင့္ေၾကာင့္ ထိုင္ခ်လိုက္တယ္ဆိုရင္ပဲ အေတာ္ေဟာင္းႏြမ္းေနျပီ ျဖစ္တဲ့ပုဆိုးကဗ်ိကနဲေနေအာင္ ေဒါင္လိုက္ကြဲထြက္သြားေလရဲ့။ ခ်က္ၾကီးရင္ထဲဟာကနဲျဖစ္သြားေအာင္ ႏွေျမာ၀မ္းနည္းသြားတယ္။
ခ်က္ၾကီးမွာရွိတာ အျပင္သြားဘို႔တစ္ပတ္ႏြမ္း ပုဆိုးေလးတစ္ထည္နဲ႔ အခုလက္ရွိတစ္ထည္၊ ဒီထက္ပို စုတ္ခ်ာတဲ့ ေရလဲပိုင္းေနာက္တစ္ထည္ ဒါအကုန္ပဲ။ အေမကေတာ့ ခ်က္ၾကီးအလုပ္သြားရင္ မျမင္မစမ္းနဲ႕မိေအးစီက အပ္နဲ႔အပ္ခ်ည္ေတာင္းျပီး ခ်ဳပ္အုန္းေတာ့မွာ ခ်က္ၾကီးသိေနတယ္။ကြဲသြားတဲ့ ပုဆိုးေနရာကို လက္နဲ႔စုကိုင္ျပီး ေရွ႔နဲ႔ေနာက္ကို လွည့္၀တ္လိုက္ရင္း ေဘးဘီကိုခ်က္ၾကီးလွည့္ၾကည့္ လိုက္တယ္ဆိုရင္ပဲ ႏွစ္အိမ္ေက်ာ္ေလာက္က ခ်က္ၾကီးကိုလွမ္းၾကည့္ေနတဲ့ မ်က္လံုးႏွစ္စံုနဲ႔ ျဗဳန္းကနဲတန္းတိုးတယ္။ မလံုမလဲနဲ႔ ခ်က္ၾကီးရင္ေတြ တစ္ဒိုင္းဒိုင္းေစာင့္ခုန္သြားေတာ့တယ္။
သူျမင္သြားျပီလားဆိုတဲ့ မလံုမလဲအေတြးနဲ႔ ကိုင္ထားတဲ့ေရခြက္ကို အိုးဖင္ျပတ္ထဲပစ္ထည့္လိုက္ရင္း မေကာင္း တတ္လို႔အသိအမွတ္ျပဳတယ္ဆိုယံု ေမးဆတ္ျပလိုက္တယ္ဆို အာေဘာင္အာရင္းသန္သန္နဲ႔ ေဟ့ေကာင္ ေမာင္ခ်က္ေျမေပါက္ဘို႔ မသြားေသးဘူးလားလို႔ႏွိမ္ခ်တဲ႔ ေလသံနဲ႔တစ္ရပ္တစ္ရြာလံုး ၾကားေလာက္ေအာင္ ေအာ္ၾကီးဟစ္က်ယ္ႏုတ္ဆက္ေတာ့တယ္။
ခ်က္ၾကီးတစ္ကိုယ္လံုးစပ္ဖ်ဥ္းဖ်ဥ္း ျဖစ္သြားရင္း အဲဒီေကာင္နရင္းကို ေျပးအုပ္လိုက္ခ်င္စိတ္က ခ်က္ၾကီးတစ္ကိုယ္လံုး ကိုလႊမ္းမိုးလာတယ္။ သြားေတာ့မွာလို႔ သံျပတ္ျပန္ေျဖရင္း မ်က္ႏွာကဗ်ာကရာသစ္ ေနာက္လွည့္အိမ္ထဲ၀င္ဘို႔လုပ္တဲ႔ ခ်က္ၾကီး ကိုေဟ႔ေကာင္ ေျမေပါက္တဲ့အလုပ္မရွိရင္ ငါ့ဆီလာခဲ့စားျပီးေသာက္ ျပီးႏွစ္ေထာင္ေပးမယ္ မင္းပင္ပင္ပမ္းပမ္း ဘာမွလုပ္ဘို႔မလိုပါဘူး ကြာ ငါ့စီသာလာခဲ့ တာ၀န္ယူတယ္ ဆိုတဲ့အသံကိုေနာက္မွာထားရင္း ျခံေနာက္မွာေထာင္ထားတဲ့ ေပါက္ျပားကိုထမ္း အေမက်ဴပ္သြားျပီလို႔ ေအာ္ရင္းအေတြးေတြနဲ႔ ခ်က္ၾကီး အန္တီလွတို႔ ေျမကြက္ရွိရာ ႏွစ္ရပ္ကြက္ေက်ာ္ကို ေျခလွ်င္ခရီးနဲ႔ ခပ္သြက္သြက္လွမ္းလို႔ေပါ့။
မခံခ်င္စိတ္ေၾကာင့္ ခပ္သြက္သြက္လွမ္းေနတဲ့ ခ်က္ၾကီးကြဲသြားတဲ့ပုဆိုး လဲခဲ့ဘို႔အခုမွသတိရတယ္ ဆိုရင္ပဲ လူရွင္းေနတဲ့လမ္းေဘးကုကၠိုလ္ပင္ၾကီး ေအာက္မွာေပါက္ျပားကို ခ်လို႔ကေတာင္းက်ိဳက္အသြင္ ေျပာင္းလိုက္ပါမွ ခ်က္ၾကီးလမ္းေလွ်ာက္ရတာ ပိုလံုျခံဳသြားသလိုစိတ္ထဲခံစားရင္း ခ်က္ၾကီးတို႔ႏွစ္အိမ္ေက်ာ္ အဲေလႏွစ္တဲေက်ာ္လို႔ ေျပာရမွာေပါ့ အဲဒီေကာင္အေၾကာင္း ေခါင္းထဲကိုေရာက္လာေတာ့တယ္။
ဒီေကာင္အမည္က အဆန္းသား ခ်က္ၾကီးေတာင္ေမ့ေတ့ေတ့ရယ္ အရပ္ထဲကေခၚတာေတာ့ေက်ာ္ၾကီးတဲ့။ အဲဒီေက်ာ္ၾကီးရဲ႕ေရွ႔မွာ လူမိုက္ဆိုတာပါေသး လြယ္လြယ္ေျပာရရင္လူမိုက္ေက်ာ္ၾကီးေပါ့။ငယ္တုန္းကေတာ့ အတူတူရယ္။ ခ်က္ၾကီးရဲ့ ေဆာ့ေဖၚေဆာ့ဖက္ ေက်ာင္းေျပးေပၚေျပးဖက္ရွစ္တန္း အထိအတူတူရွစ္တန္းၾကျပီး ေနာက္က်ဘန္းအလုပ္ကိုယ္စီ လုပ္ေတာ့လဲအတူတူ။ ကန္ထရိုက္တိုက္ေတြမွာေန႔စား မဆလာသယ္မဆလာနယ္ ကုန္ထမ္းအတူတူ အလုပ္ၾကမ္းသမားေပါ့။ ေျပာလို႔ေျပာတာမဟုတ္ဘူး အဲေကာင္ကလူပါး။ သူေဌးရွိရင္တစ္မ်ိဴး သူေဌးမရွိတစ္မ်ိဳး အလုပ္ကိုရိုးရိုးသားသား ၾကိဳးၾကိဳးစားစားလုပ္ တဲ့အထဲမပါဘူး။ အဲဒါခ်က္ၾကီးအထင္ေျပာတာ မဟုတ္ဘူးေနာ္က်ဴပ္တို႔ အလုပ္သမားအားလံုးက သပ္မွတ္ေပးထားတဲ့ အဲေကာင္ရဲ့ အရည္အခ်င္းစစ္စစ္ပဲ။
ခ်က္ၾကီးေျပာခဲ့သလို လူလည္လူပါးဆိုေတာ့ သူေဌးလာျပီဆိုဒီေကာင္ အသံစာစာနဲ႔ညံေနေတာ့တာ။
ခ်က္ၾကီးတို႔အလုပ္သမားအုပ္စု တစ္ေယာက္မ်က္ႏွာတစ္ေယာက္ၾကည့္လို႔ ျပံဳးေစ့ေစ့လုပ္မိရင္ အဲေကာင္ကက်ဴပ္တို႔ဘက္လွည့္ မခ်ိဳမခ်ဥ္မ်က္ႏွာေပးနဲ႔ မ်က္ေစ႔တစ္ဖက္မွိတ္ျပေသးတာလား။ သူေဌးဆိုတဲ့သူမ်ိဳးလဲ ခ်က္ၾကီးအံ့ၾသပါရဲ့ အဲလိုလူမ်ိဳးကေျပာရင္တစ္ျပံဳးျပံဳးနဲ႔ တစ္ကယ္လုပ္ေနရတဲ့ေကာင္ေတြ အထစ္ အထစ္စကားမွားလို႔ကေတာ့ မ်က္ႏွာထိမ်က္ႏွာထား နဲ႔မေအႏွမကိုင္ျပီးေအာ္ျပီလို႔သာ မွတ္ေပေတာ့။
တစ္ခါတစ္ေလ ခ်က္ၾကီးစဥ္းစားမိရဲ့ခ်က္ၾကီးတို႔က လုပ္အားကိုေငြေၾကးနဲ႔ လဲလွယ္တာေလ။ သူ႔အလုပ္မွာသစၥာရွိ ဖို႔ တာ၀န္သိဖို႔ အလုပ္ေလးစားဖို႔ေလာက္သာခ်က္ၾကီး သိတာ။ အဲလိုသူေဌးနဲ႔ ပေရာပရီလုပ္ လုပ္အားခထဲမပါတဲ့ အၾကြင္းအက်န္စားဘို႔ေတာ့ ခ်က္ၾကီးတို႔ကရွက္တတ္သား။ အေမကေတာ့ေျပာသား ငါ့သားကသခင္မ်ိဳးဆိုျပီး ႀကံဖန္ဂုဏ္ယူေနေသး ေတာ့တာ။ က်ဴပ္ကနားမလည္ အလိုက္ကန္းဆိုးမသိစြာ အေမသခင္မ်ိဳးဆိုတာဘာလဲလို႔ ေမးေတာ့ အလုပ္သမားခ်င္းတူေပမဲ႔ ငါ့သားမွာကၽြန္စိတ္မရွိဘူး သခင္စိတ္ပဲရွိလို႔ သခင္မ်ိဳးလို႔ေျပာတာ ေပါ့သားရယ္လို႔ ျပန္ေျဖတာပဲ။ဘာပဲေျပာေျပာ က်ဳပ္အေမေျပာတဲ့ သခင္စိတ္ဓါတ္ ဆိုတာက်ဳပ္ရင္ထဲမွာ ဒီေန႔ထိခိုင္ျမဲေနေလရဲ့။အေမေျပာတာ အတိအက်မသိေပမဲ့ ကၽြန္စိတ္နဲ႔ သခင္စိတ္ ဆိုတာကြဲကြဲျပားျပား သိဘို႔နဲ႔ အေမဂုဏ္ယူတဲ႔ သခင္စိတ္ဆိုတာထိမ္းသိမ္း ထားရမယ္လို႔ေတာ့ က်ဳပ္ရင္ထဲရွိေလရဲ့။

ဆက္ရန္

Posted by mama :: 11:49 PM :: 3 Comments:

Post / Read Comments

---------------oOo---------------

Saturday, May 30, 2009

နားနဲ့မနာဖ၀ါးနဲ့နာေတာ္မူပါ အရပ္ကတို့






မေန႔ကသူငယ္ခ်င္းရဲ့တူမေလး ရွိလွဆယ္ႏွစ္ေက်ာ္ ။သူငယ္ခ်င္းလုပ္ေကၽြးတဲ႔ ျမန္မာအစံုသုတ္နဲ႔ ဟင္းခါး အရသာ ေမ႔ေလာက္ေအာင္။အက ေကာင္းလွခ်ည္ရဲ့ ခေလးမေလးရဲ့ က်မတို႔ကိုေဖ်ာ္ ေျဖတဲ့အက ဆက္စီကတဲ႔ ရွင့္ ေငးၾကည္းရင္း မမ ရင္ေတြ တစ္ဒိန္းဒိန္း ခုန္ေအာင္ကို အကေကာင္းလွခ်ည့္ရဲ့ သူေျပာေျပာျပီး ကေနတာက ဒါကဟိုသီခ်င္းမွာ ေအးျမတ္မြန္ ကတာ ဒါက မိုးေဟကို ကတာ ဒါက စႏၵီျမင့္ လြင္ကတာ ဒါက ဒါက နဲ႔
က်မတို ခပ္ငယ္ငယ္ က ေမသန္းႏု လို ဆံပင္ရွည္ရွည္ ထားၾက တယ္ စိုးျမတ္သူဇာ လို ဆံပင္ရွည္ရွည္ လိုက္ထားတယ္။အရမ္းေပါက္သြားတဲ့ သၾကၤန္မိုးထဲက ေမသန္းႏု ကတာကို အားက်ၾကတယ္ ။ေခတ္တစ္ ေခတ္ရဲ့ ျပယုဂ္က လက္ရွိစီး ေျမာေနတဲ့ အႏုပညာရွင္ေတြ နဲ႔ ရာခိုင္ႏံူးအေတာ္ မ်ားမ်ားပတ္သက္ေနၾကတယ္ လို႕ က်မထင္ပါတယ္။ဆယ္ေက်ာ္သက္ ကအတုခိုးစရာ သူတို႔ပထမဦးဆံုး စိတ္၀င္စားတာ ႏိုင္ငံေက်ာ္ မင္းသားမင္းသမီးေတြပဲ ေန႔စဥ္နဲ႔ အမွ်ရင္းႏွီးေတြ႔ျမင္ၾကရတဲ့ တီပီဖန္သားျပင္ ေပၚကေၾကာ္ျငာ၊ရုပ္ရွင္နဲ႔၊ ဒီဗီဒီ ၊အေခြေတြကေန အလြယ္ကူဆံုးရင္းႏွီးမူ႔ ကိုရၾကတယ္ေလ။
ဒီခေလးမေလး ကသြားတဲ့အကေတြ မိဘမ်ားက ဂုဏ္ယူလို႔ မဆံုးတစ္ျဗဳန္းျဗဳန္းပဲ..။အိမ္ေရာက္ ေတာ့ အဲဒီအမည္ေတြ နဲ႔ သူကသြားတဲ့သီခ်င္းေတြ ကို လိုက္ရွာေတာ့တယ္။အဲဒီ ေနာက္မွာေတာ့ တစ္ဆင့္စကား တစ္ဆင့္နား နဲ႔ အေခြေတြ အေခြေတြ တဲ႔ နားနဲ႔ မနာ ဖ၀ါးနဲ႔ နာၾကပါရွင္ အႏွီမင္းသမီးေတြရဲ့ ပုရိသေတြအတြက္ ေၾကာ္ျငာေခြတဲ႔ ရွင္ ပုရိသေတြသာ လက္ဆင့္ကမ္းၾကည့္ လို႔ရတဲ႔ အေခြတဲ႔ ေခတ္ကာလကလဲ ဘယ္သူဘယ္သူမွ ယံုရတာမဟုတ္ေတာ့ နည္းပညာေတြနဲ႔ျဖတ္ညွပ္ကပ္ျပီး နံမည္ပ်က္ေအာင္လုပ္ၾကတာ ေနမွာလို႔ ျဖည့္ေတြးမိေပေသာ္ျငား သံုးႏွစ္သမီးတစ္ေယာက္ လိုလူးရွင္းကို ပယ္ပယ္နယ္နယ္ လူးေနတဲ့ အႏွီမင္းသမီး ေလးရဲ့ ျပဴးေၾကာင္ေၾကာင္ မ်က္ႏွာေပးကို ျမင္တဲ့ခဏမွာေတာ့ လူၾကီးေတြ ဘာလုပ္ေနၾကလဲ
ၾကည့္ေကာင္းလို႔ ၾကည့္ေနပါတယ္ ဆိုရင္ေတာ့ ငါ့သားငါသမီးေလးေတြ လဲၾကည့္ေကာင္းမွာဆိုတာ မေမ႔ၾကပါနဲ႔
ႏိုင္ငံေတာ္ၾကီးဖြံ႔ျဖိဳးတိုးတက္ ေစဘို႔ အၾကိတ္္အနယ္ၾကိဳးစား ေနရလို႔တစ္ျခားအရာေတြလွစ္လူရူ ႔ထားရပါတယ္ လို႔ေျဖရင္ေတာ့ ပညာတတ္လိုလား စာရိတၱေမာင္မယ္ေတြ လိုလား ခ်မ္းသာတဲ့ျပည္သူေတြ လိုသလား လုပ္အားသာတတ္ႏိုင္ တဲ့ ပညာမဲ႔ အေျခခံလူတန္းစားလို သလား ေျပာပါ ရွင္ မမကိုယ္တိုင္ ျပည္သူေတြကို တစ္အိမ္ တက္ဆင္းအကူအညီေတာင္း ေပးပါရေစ ကိုယ့္ႏိုင္ငံအတြက္ ကူညီခ်င္လြန္းလို႔ပါ ။တိုးတက္လာ တဲ့ ေခတ္နဲ႔ အညီျပဳျပင္ ေျပာင္းလဲလို႔ရတယ္။ အမ်ိဳးသမီးေရးရာ ကေနတိုင္းျပည္အတြက္မိခင္ေကာင္းေတြ ေပၚထြက္လာဘို႔ အႏွီမင္းသမီးေလးေတြ ကိုအင္တာဗ်ဴးမယ္ရွင္ သမီးတို႔ ဒါေတြဟုတ္သလား မွန္သလား မဟုတ္ဘူး မမွန္ဘူး သက္ေသျပႏိုင္တယ္ ဆို အမ်ိဳးသမီးေရးရာ ကတာ၀န္ရွိသူကိုယ္ တိုင္တစ္ခန္းတစ္နား တီဗီကေန ကို ေျဖရွင္းမယ္မဟုတ္မမွန္ လုပ္ၾကံခံရေၾကာင္း သက္ေသမျပ ႏိုင္ဘူးမရွင္းႏိုင္ ဘူးဆိုလို႔ကေတာ့ ႏိုင္ငံအႏွံ ပိုစတာၾကီးေတြမွာ ေနရယူ ရုပ္ရွင္ ေဖ်ာ္ေျဖေရးေတြမွာ ေနရာယူ ေနတဲ့ အႏွီမင္းသမီးေတြကို စာရိတၱ ပ်က္ျပားေနသူအျဖစ္ တရား၀င္လူသိရွင္ ၾကားပညာေပးမယ္ရွင္ ျပည္သူ႔ေရွ ႔ ေမွာက္ကေနဖယ္ရွားပစ္မယ္ ကဲ မလြယ္ဘူး လားလြယ္လြန္းလို႔ ရုပ္ရွင္အစည္းအရံုး ဘာေတြမ်ားလုပ္ေနၾကတုန္း ရွင္ မမေတာ့ အံ့ၾသတာပါပဲ။
အဲဒါေတြ မဟုတ္တန္းတရား မမေရးေနပါတယ္လို႔ စြပ္စြဲလို႔ကေတာ့ လူၾကီးမင္းရဲ့ ေမးလ္လိပ္စာေလးနဲ႔ ၾကည့္ခ်င္တဲ့ မင္းသမီးရဲ့ အမည္ေလးသာ မမစီေရးပို႔ လိုက္ပါ ကလစ္တစ္ခ်က္ ေထာက္ျပီးမိနစ္ ပိုင္းအတြင္း အေရာက္ပို႔ ေပးမယ္ လို႔ အာမခံပါတယ္ရွင္ ။အဲ ၾကည့္ယံုၾကည့္ခ်င္ လို႔ေတာ့မရဘူးရွင္ က်မေျပာတာ တိုင္းျပည္အတြက္ ဆူးေညွာင့္ခလုတ္ လို႔ လက္ခံမယ္ ဆိုရင္ေတာ့ျဖင့္ အမိႏိုင္ငံေတာ္ၾကီးအတြက္ ကိုယ္တာ၀န္ယူထားတဲ့ အစိတ္အပိုင္းအလိုက္ ရန္သူေသခ်ာျပီ ဆိုလို႔ကေတာ့ အစိတ္သားေတာင္မခ်န္နဲ႔
လို႔ဒီေနရာမွာ ရဲရဲ ရင့္ရင့္ျပတ္ျပတ္သားသား အမိန္႔ ေပးသင့္ပါတယ္ရွင္။
က်ဴပင္ခုတ္ရင္ က်ဴငုတ္ေတာင္ မက်န္ေစဘို႔ အမိျမန္မာျပည္အတြက္ စာရိတၱ ျမင့္မားေရး မိခင္ေကာင္းမ်ားေပၚထြက္ လာေရး ဦးတည္လို႔ အ၀ါေရာင္၀တ္ မိခင္နဲ႔ခေလးေစာင့္ေရွာက္ ေရးအသင္းက အန္တီတို႔ရွင္ မိခင္ေလာင္း ေစာင့္ေရွာက္ေရးအသင္း ကိုထပ္တည္ေထာင္ရမယ္ထင္တာပါပဲ။ဆယ္ေက်ာ္ သက္ေတြအတုယူ မမွားဘို႔ အႏုပညာကိုဗန္းျပ စာရိတၱပ်က္ျပား ေနသူမ်ားကို ျပည့္သူ႔ မ်က္ေမွာက္က ဖယ္ရွားေပးပါရွင့္ ႏိုင္ငံေတာ္ မ်က္ႏွာစာ ပိုစတာေတြမွာ ေနရာယူထားတဲ့ စာရိတၱပ်က္ျပား သူမ်ားကို လက္ညိဴးထိုးျပီး ဒီႏိုင္ငံၾကီးက ဘာႏိုင္ငံၾကီးလဲ ေမးရင္ ရွင္တို႔က်မတို႔ ဘာျပန္ေျဖရမလဲရွင့္ အႏုပညာရွင္စစ္စစ္ ေတြၾကားခြဲျခားေပးပါ။ ဒီလိုလုပ္ရင္ ဒီမ်က္ႏွာစာ ဒီေနရာကို ရမယ္ထင္ျပီး ဆယ္ေက်ာ္သက္ ျမန္မာအမ်ိဳးသမီး ေတြအတြက္ အတုယူမမွားေစဘို႔ ျမန္မာအမ်ိဳးသမီးထုၾကီးမွာ တာ၀န္ရွိသလို အမ်ိဳးသမီးေတြရဲ့ ဦးေဆာင္ အမ်ိဳးသမီးေရးရာကို တာ၀န္ယူထားသူမ်ား မွာတာ၀န္ရွိပါတယ္ ရွင္ အဲလိုလုပ္လို႔ သူတို႔ အလုပ္လက္မဲ့ ထမင္းအိုးကြဲ ဘို႔ မမ မရည္ရြယ္ ပါ ဘာကိုမ်ား၀ါသနာပါပါသလဲ ေမးလို႔ လိုင္စင္ထုတ္ေပးျပီး ေခတ္နဲ႔အညီ ၀ါသနာပါရာလုပ္ခြင့္ေပး သင့္ေၾကာင္းေမတၱာေရွ ႔ထားလို႔ ႏိုးေဆာ္လိုက္ရပါသရွင္။
ေလးစားစြာျဖင့္
မမ

Posted by mama :: 8:26 AM :: 10 Comments:

Post / Read Comments

---------------oOo---------------

Thursday, May 28, 2009

သူမ်ားအေၾကာင္းလဲ မေျပာတတ္ပါ စပ္မိစပ္ရာ ကြိစီကြစ


ဘိြဳင္းဖရင့္ ဂဲလ္ဖရင့္ ဆိုတဲ႔စကား အေျပာအဆို အသံုးႏံူး ဘယ္လိုအရြယ္ေတြ မ်ားသံုႏံူးၾကပါလိမ့္။ သူမ်ားေတြမ်ား ဘိုဆန္လိုက္ၾကပံုမ်ား အံ့ၾသကုန္ႏိုင္ဘြယ္လို႔ပဲ မမေတာ့ေျပာခ်င္ေတာ့တယ္ရွင္...။ေလးဆယ္ေက်ာ္ ငါးဆယ္ေက်ာ္ ေတြ ငါးဆယ္ေက်ာ္ ေျခာက္ဆယ္ေက်ာ္ ေတြရဲ့ ပါးစပ္ကေန လူသိရွင္ၾကားေျပာ ထြက္ပံုမ်ား အမေလးတျပီး လဲသာ ေသခ်င္စိတ္ေပါက္ ေတာ့တာပဲ။ေသခ်ာလား ေသခ်ာျပီလား ရက္စ္ ေအာ္ ႏိုး ႏွစ္လံုးနဲ႔ ေထာင္က်တဲ့သူေတြ ဘ၀ပ်က္သြားတဲ့ သူေတြ သမိုင္း၀င္က်န္ခဲ့တဲ့ အျဖစ္အပ်က္ေတြ ၾကား ေမြးရာပါလာတဲ့ ဦးေႏွာက္ဆိုတဲ့ အရာကို နဲနဲေလာက္မ်ား အသံုးခ်ပါေတာ့လားရွင္ သူမ်ားကိုလက္ညိဴးထိုး အျပစ္တင္ ေနတဲ့အခ်ိန္ ကိုယ့္သမီးကိုယ့္ဇနီး ကိုယ္ႏွမေတြ ဘာဇာတ္ထုတ္မ်ား ခင္းေနၾကျပီလဲ။ ျပန္ေလ့လာပါေတာ့လား...။အသက္ေျခာက္ဆယ္ေက်ာ္ အထင္ကရျမန္မာ အမ်ိဳးသမီး တစ္ေယာက္ကို ေယာက်ၤားၾကီး တန္မဲ့ ဘယ္လိုစိတ္ကူးနဲ႔ မ်ားေျပာထြက္ ၾကပါလိမ့္
ငါ့စကားႏြားရ သူမ်ားသိကၡာက် ျပီးေရာေျပာလိုက္ယံု နဲ႔ ကိုယ္ေအာင္ျမင္မူ႔ေတြ ရျပီလား။ကိုယ့္ကို ကိုယ္လဲငံု႔ မ်ားၾကည့္ ၾကပါဦးလားရွင္ ေယာကၤ်ားဆိုတာ ဘုရားဆုေတာင္ပန္ႏိုင္သတဲ့ ေယာက္ကၤ်ားျမတ္ ေတြျဖစ္ဘို႔ လူတကာ ကေလးစားဖို႔ ကိုယ့္ကို ကိုးကြယ္လာ ဘို႔ နည္းမ်ား ရွာၾကပါဦးေတာ့လား။က်မကေတာ့ ေျပာင္းဖူးဖက္ ေဆးလိပ္ၾကီး လက္ၾကားညွပ္ လို႔ အရပ္တစ္ကာ လွည့္အတင္းေျပာတဲ့ မိန္းမၾကီးတစ္ ေယာက္လိုသာ စိတ္ထဲျမင္မိေတာ့ တာပဲ။ႏူတ္သီးေကာင္းလ်ွာပါး ညည္းသိျပီးျပီ လားေအ ဟိုမိန္းမေလ ငါေတာ့ ဒီလိုထင္တာပဲ ဆိုတဲ့ ထင္တစ္လံုးေတြ ရဲ့ၾကား ဘုရားဘုရား သာတလိုက္ ခ်င္ေတာ့ရဲ့ အရပ္ရပ္ ေနျပည္ေတာ္ ၾကားလို႔မွ မေတာ္တဲ့ စကားေတြနဲ႔ ရွက္မ်ားရွက္ တတ္ရင္ မွန္ေရွ ႔ မတ္တပ္ရပ္လို႔ ကိုယ့္မ်က္ႏွာ ကိုယ္လက္ညိဳးထိုးျပီး အၾကိမ္ တစ္သိန္းမကေရရြတ္ ၾကည့္ၾကပါဦး ဘြိဳင္းဖရင့္ လား လို႔ စံုစမ္း ေနပါတယ္တဲ့။ မမ ေတာ့ရယ္ခ်င္တာပဲ လူ ၾကီး ေတာ့ ခေလးျပန္ျဖစ္သတဲ့ က်မတို႔ ျမိဳ ႔ က်မတို႔ရြာက လူၾကီးေတြ မ်ားႏုခ်က္ကေတာ့ သံုးႏွစ္သားေလးေတြ ေလာက္ကို ႏုတာ ဦးေႏွာက္ ေလဦးေႏွာက္ ကႏုႏုေလးေတြ စိတ္မဆိုး ၾကနဲ႔ ရွင္ ေခတ္ေတြလဲ ေျပာင္းေနၾကျပီ ။အားလံုးလဲ မ်က္ေစ႔ ေတြပြင့္ေနၾကျပီ မသိခ်င္ဟန္ေဆာင္ ေနၾကတာ အဖက္မလုပ္တာရွင့္ ဒီထက္ျမင့္ျမတ္ ျပီး အဆင့္အတန္း ရွိ လူေတြလက္ခံႏိုင္မဲ့ စကားလံုးမ်ား ေရြးခ်ယ္ၾကပါေတာ့လား။နီးရာဓါး ေၾကာက္ရတဲ့ အျဖစ္ေတြ သိပါရဲ့ လက္ခံလို႔လဲ ရပါ့ရဲ့ ကိုယ့္သိကၡာ ေတြကိုယ့္ေျခရင္းကြင္းလံုးပံု ခ်ျပီးေတာ့မ်ား တစ္ဦးတစ္ေယာက္ဘ၀င္ခိုက္ မဲ့ စကားလံုးအသံုးအႏံူးေတြ နဲ႔ လူပံုအလည္ သူမ်ားအရွက္ကြဲ ျပီးေရာခြဲရင္း ကြဲျပီးရင္း ကြဲေနတာ ကိုယ္နဲ႔ ကိုယ့္အေပါင္းအပါေတြ ပါလားဆိုတာ မသိၾကေသးဘူး လားရွင္။ ျမန္မာေတြ ရဲ့ အရွက္ကို ကမၻာကသိေအာင္ခြဲေနတာ သိေအာင္ေျပာမယ္ရွင္ ျမန္မာျပည္မွာ တစ္လင္တစ္မယား စနစ္နဲ႔ က်င့္သံုးေနထိုင္ ၾကပါတယ္။အိမ္ေထာင္ျပဳျပီး အမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္ ဟာ ဘိြဳင္းဖရင့္ ထားခြင့္မရွိပါဘူး ထားေလ႔လဲမရွိၾကပါဘူး တစ္ပင္လဲ လို႔ တစ္ပင္ထူတာပဲ ရွိပါတယ္ရွင္။
သူမ်ားကိုသိကၡာက် ယံုလူသိ္ရွင္ၾကားေျပာ ခ်င္ေဇာမ်ား ျပီး က်မတို႔ ျမန္မာအမ်ိဳး သမီးထုၾကီး(ဦးေလးၾကီး သမီးနဲ႔ဇနီးအပါ) ေရစုန္ေျမာကုန္ျပီရွင့္ ျပည္သူ႔လူထုရဲ့ တံေတြးခြက္မွာပက္လက္ ၊ေမွာက္ခုံ ၊မိန္းမကူး ၊လက္ပစ္ကူး ၊ေနတဲ့ တစ္တန္းစားထဲေသာ လူတန္းစားထဲက နီးစပ္ရာမိန္းမေတြနဲ႔ ႏိုင္းယွဥ္ျပီး ေပါက္ကရေတြ ေလွ်ာက္ေလွ်ာက္ မေျပာနဲ႔ ရွင္ မမ မၾကိဳက္ဘူးရွင့္ သူမ်ားစာရိတၱပ်က္စီး ေနပါတယ္ ေျပာခ်င္ေဇာနဲ႔ အသက္ေျခာက္ဆယ္ေက်ာ္ ျမန္မာအမ်ိဳးသမီးတစ္ ေယာက္ရဲ့ သိကၡာကို ခ်ဘို႔ မၾကိဳးစားပါနဲ႔ ။လူတစ္ေယာက္ကို ေျပာေတာ့မယ္ဆို ေနာက္ခံသမိုင္းကို စာတမ္းထိုးရပါတယ္ ထိုးၾကည့္လိုက္ပါ သမိုင္းမွာ ဘာေတြမ်ားျဖစ္ပ်က္ခဲ႔ပါ သလဲ မိဘမ်ိဳးရိုး ဇာတိ မွတ္ေက်ာက္တင္ ခံႏိုင္တယ္ဆိုလို႔ ကေတာ့ ယွဥ္ၾကရေအာင္ရွင္ ျမန္မာျပည္မွာ လက္ရွိအတုယူ အားၾကဖြယ္ ေျခာက္ပစ္ကင္း သဲလဲစင္တစ္ေယာက္ေလာက္ ဆြဲထုတ္လာခဲ့ ၾကပါ ။ကမၻာကသိေအာင္ အမွတ္ေပးၾကပါစို႔ လားလူတန္းစား မ်ိဳးစံု အလြာမ်ိဳးစံုထဲမွာ အသက္ကို အရွက္နဲ႔ လဲတဲ့ သူေတြ လူသာေသျပီး နံမည္မေသတဲ့သူေတြ ျမန္မာထဲမွာ အမ်ားၾကီးပါ။ ဘယ္အလႊာ ထဲကမ်ားေပၚထြက္လာ မလဲလို႕ မမေတာ့သိခ်င္စမ္းပါဘိ။ ကဲ ရွင္တို႔ေရာမသိခ်င္ဘူး လားလို႔..ကဲသိခ်င္ၾကတယ္ဆို ေမးလိုက္ၾကရေအာင္ ငယ္ဘ၀ ျဖတ္သန္းလာခဲ့တဲ့ ဘ၀တစ္ေလ်ာက္ ေတြ ႔ၾကံဳခဲ႔ ရတဲ့အသိုင္းအ၀ိုင္း အဲဒါရွက္စရာ မဟုတ္ဘူးေနာ္ ဂုဏ္ယူစရာ ဆိုတာေတာ့သိသင့္တယ္။က်မတို႔ရဲ့ အမ်ိဳးသားေခါင္းေဆာင္ၾကီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ကေတာ့သူသိပ္ၾကိဳက္တဲ့ ရုပ္ရွင္ၾကည့္ဘို႔ ေငြေၾကးမလံုေလာက္လို႔ တစ္မတ္တန္းကၾကည့္
ခဲ့တယ္ဆိုလားပဲ ရုပ္ရွင္ရံုမန္ေနဂ်ာသိေတာ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ႏွစ္က်ပ္တန္းေျပာင္းၾကည့္ေအာင္ ေျပာႏိုင္ဘို႔ အတြက္ ဦးေႏွာက္ေျခာက္ေအာင္ စကားလံုးကိုစဥ္းစားခဲ့ရသတဲ့ ရွင္ မမေတာ့ ဘုရား ဘုရားတရင္း မ်က္ရည္ေတာင္လည္မိပါရဲ့ မရွိေတာ့တဲ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကိုတ ေခာတ္ကိုေနာက္ျပန္ဆြဲဖို႔ မဟုတ္ဘူးရွင့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္စိတ္ဓါတ္ကို အတုယူ ျပည္သူခ်စ္မဲ့ နည္းလမ္းမ်ားရွာၾကပါေတာ့လား အဲလိုမ်ိဳးရွိလို႕ကေတာ့ ျပည္သူေတြကတန္ဘိုးသိ ေနျပီ မယံုမရွိနဲ ့ ဗ်ိဳ ႔ သန္းေျခာက္ဆယ္ေသာ ျပည္သူေတြ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ထိ ဓါးၾကည့္ ဆိုျပီး၀န္းရံ ထားမွာယံု။အခုေတာ့ ေတြ႔တာနဲ႔ဓါးေသြး ေနရမဲ့အျဖစ္ေတြ ျပင္ၾကပါေတာ့ရွင္။

ေလးစားစြာျဖင့္
မမ

Posted by mama :: 2:29 PM :: 16 Comments:

Post / Read Comments

---------------oOo---------------

Tuesday, May 26, 2009

ပါရဂူေဆးခန္းက ဆရာ၀န္ၾကီး ဦးေတမိ


ဒီဇင္ဘာ တစ္လရန္ကုန္မွာရွိေနတဲ့ အခ်ိန္ေတြမွာပဲ က်မဘယ္တုန္းကမွမျဖစ္ဘူးတဲ့ ေရာဂါတစ္ခုက်မမွာျဖစ္လာ ခဲ့တယ္ ။အလည္ျပန္တဲ့က်မ စကၤာပူကိုျပန္ရမဲ့ရက္ကလဲ ၁၀ရက္ေလာက္ပဲ လိုေတာ့တဲ့အခ်ိန္မွာေပါ့။ တစ္ညေန အိမ္မွာ၇း၀၀နာရီ ကိုရီးယားကားဖြင့္ျပီးလူစံုခ်ိန္ေပါ့ က်မကေတာင္ေျပာ ေျမာက္ေျပာ ေနၾကာေစ့ ပန္းကန္ထဲကေနၾကာေစ့ တစ္ဆုပ္ကို ႏိုက္လိုက္စကားေျပာလိုက္ နဲ႔ ဘုရားသြားဖို႔ လာေခၚမယ့္သူငယ္ခ်င္း ကိုေစာင့္ရင္းေပါ့။ အဲဒီအခ်ိန္မွာပဲ က်မလည္ပင္းကမခံမရပ္ ႏိုင္ေအာင္ကို ယားယံလာတယ္။ က်မစကားေျပာရင္ ကုတ္ရင္းနဲ႔ က်မစိတ္ထဲအေကာင္ ၾကီးၾကီးတစ္ေကာင္ ကပ္ေနသလိုခံစားရတယ္။ တစ္ကယ္ပါပင့္ကူၾကီးတစ္ေကာင္ ကပ္ေနသလိုပဲ ကိုင္ၾကည့္ေတာ့လဲလည္ပင္းမွာ အၾကီးၾကီးပဲ အဖုၾကီးလိုလို အဖတ္ၾကီးကပ္ေနသလို ေန႔ခ်င္းညခ်င္းလို႔ေတာင္ ေျပာလို႔မရဘူး။ မိနစ္ပိုင္းအတြင္းကို ကုတ္ရင္းၾကီးၾကီး လာတာေလ။အနားမွာထိုင္ေနတဲ့ အမေတြကို ျပရင္းအထိတ္တစ္လန္႔ လည္ပင္းမွာဘာၾကီးတုန္း ယားလိုက္တာ တစ္ခုခုကပ္ေနသလိုပဲလို႔ က်မေျပာေတာ့ အမေတြကတစ္ေယာက္ ျပီးတစ္ေယာက္ လာၾကည့္ရင္းတစ္ေယာက္တစ္ေပါက္ ေျပာၾကတယ္။ အားလံုးေျပာတာ နင့္လည္ပင္းၾကီး ၾကီး ေနတယ္။ သိသိသာသာ ကိုၾကီးေနတာတဲ့ က်မကမဟုတ္ဘူးအခု မွျဖစ္တာ ဘယ္တုန္းကမွမရွိဘူး က်မကျငင္းတယ္။ က်မကလည္ပင္းမွာ အဆီစုေနရင္ မတရားမုန္းတာ မိုးလင္းတာနဲ႔လည္ပင္းကို ၾကည့္တယ္ ေဘးေစာင္းၾကည့္ အေပၚကိုေမာ့ၾကည့္ က်မအျမဲ တမ္းၾကည့္ျဖစ္တာ လည္ပင္းပဲ ေလ႔က်င့္ခန္းလဲ လုပ္ျဖစ္တယ္ မိုးလင္းတာနဲ႔ ေရခ်ိဳးခန္း ထဲကမွန္မွာ မ်က္ႏွာသစ္ရင္းၾကည့္ျဖစ္တာ လည္ပင္းပဲေလ က်န္တဲ့ေနရာေတြ ေတာ့ အဟီးက်မကပ်င္း တဲ့အထဲမွာပါတယ္။အခုဟာၾကီးကမတရား ၾကီးကိုၾကီးေနတာ ကိုင္ၾကည့္ေတာ့လဲ သိသိသာသာၾကီး ေနာက္ဆံုးေတာ့ဘုရားသြားရမဲ့က်မ ၄၈လမ္းနဲ႔ အေနာ္ရထာေထာင့္ မွာရွိတဲ့ ပါရဂူေဆးခန္းမွာ အလြန္နံမည္ၾကီးတဲ့ နားႏွာေခါင္းလည္ေခ်ာင္း သမားေတာ္ၾကီး အလြန္ေကာင္းဆို ဘြတ္ကင္တင္ေတာ့ ရသရွင္။အဲ က်မေရာက္ေတာ့ တန္းစီေနတဲ့ လူေတြမ်ားရွင္ လမ္းေဘးပက္လက္ေဖါင္း တစ္ေလ်ာက္ ထုိင္ရက္တစ္မ်ိဳး ထရက္ တစ္မ်ိဳး က်မလဲအပါအ၀င္ေပါ့။ လူနာတုံကင္က က်မစိတ္ထင္ ၇၀ ဆယ္ ၈၀ ေလာက္မ်ားရွိမလားပဲ က်မေတာင္တုံကင္ နံပတ္၅၀ ေက်ာ္ထင္တယ္။မလာေသးတဲ့သူကရွိေသး အခ်ိန္ကို္တြက္လာၾက တာေလ။အဲေလ ထားပါေတာ့ က်မအလွည့္ေရာက္ လာပါေလေရာ ဆရာ၀န္ၾကီးက ေယာကၤ်ားၾကီးရွင့္ က်မကေတာ့ အားကိုးတစ္ၾကီးေပါ့။ အဲခက္တာက သူက ပါးစပ္ကို ဆရာ၀န္သံုး mask နဲ႔လဲကာထားေလရဲ့ ေအာ္က်မကေတာ့ ဆရာ၀န္ၾကီးက လူနာေတြအေပၚ ေမတၱာထားရွာတယ္ ေနမေကာင္းတာ ေတာင္လာထိုင္ရွာတယ္ေပါ့။ အဲက်မလဲ ထိုင္ေရာအနားမွာ ရွိတဲ့နံမည္ေခၚတဲ့ေကာင္မေလးက ဘာျဖစ္တာလဲတဲ့ က်မကလည္ပင္းယားလာလို ့ ကုတ္ရင္းဒါၾကီးေတြ ့တယ္ေပါ့ရွင္ တစ္ကယ္ပါရွင္ အဲဒီေကာင္မေလး ကပဲက်မကိုအေမးအေျဖလုပ္ေနတာ က်မလဲအူေၾကာင္ေၾကာင္ ေျဖရင္းစိတ္ထဲဒီဆရာၾကီး လွ်ာကင္ဆာျဖစ္လို႔ အရင္းကမ်ားျဖတ္ထားသလား။သနားပါတယ္ေပါ့ လူေတြမ်ား နားႏွာေခါင္းဆရာ ၀န္ၾကီးကိုယ္တိုင္ ဒီေရာဂါခံစားေတာ့ ဘာတတ္ႏိုင္သလဲေပါ့ ေတြးတာ ေတြးတာ က်မအေတြးေတြ ထဲဆရာ၀န္ၾကီး လ်ွာငုတ္စိေလးနဲ႔ ၀ူး၀ူး ၀ါး၀ါး ေျပာေနတဲ့ ပုံေလးစဥ္းစားရင္း စိတ္မေကာင္းေတြ ျဖစ္လို႔။အဲေကာင္မေလး ေမးသမ်ွက်မေျဖေနရင္း က်မကို အေရးၾကီးတယ္ ခ်က္ခ်င္းခြဲရမယ္တဲ့ အခုေသြးစစ္လုပ္စရာရွိတာေတြ လုပ္ရမယ္ဓါတ္မွန္ရိုက္ရမယ္။ ျပီးရင္ျပန္ၾကည့္မယ္တဲ့ အဲဒီအခ်ိန္က်မ ဒုကၡေရာက္ေတာ့ တာက်မကခြဲရစိတ္ရမွာ အလြန္ေၾကာက္ ေဆးေသာက္လို႔ မရဘူးလားေသာက္ပါရေစေပါ့ မရဘူးတဲ့ဆရာကခြဲဆိုခြဲရမွာပဲတဲ့ ။ေနာက္ဆံုးက်မက ဒီမွာေနတာမဟုတ္ပါဘူးဆိုေတာ့ နယ္ကလားတဲ့ ဘုရားေရေကာင္မေလးၾကည့္ေတာ့ ပ်ဥ္းမနားသူလိုလို အညာသူလိုလိုနဲ႔ အင္းေလၾကပ္ေျပးက ေနျပည္ေတာ္ဆိုရင္ ေတာ့က်မတို႔ ရန္ကုန္သူေတြက ေတာသူေတြေပါ့။မဟုတ္ပါဘူး ရွင္ က်မကျပည္ပမွာ ေနတာပါ မိဘေတြဆီအလည္ျပန္လာတာပါ အခ်ိန္လဲမရေတာ့လို႔ခြဲရမယ္ ဆိုရင္လဲဟိုေရာက္မွ ခြဲပါရေစေပါ့။ေကာင္မေလးနဲ႔ က်မအခ်ီအခ်ေျပာေနတဲ့ အထိဆရာ၀န္ၾကီးက မလူပ္ဘူးေနာ္ ေနာက္ဆံုး ဟိုေရာက္မွခြဲပါရေစဆိုေတာ့ မွ ဆရာ၀န္ၾကီးက mask ကိုျဖဳတ္ျပီး ဘယ္ႏိုင္ငံကလာသလဲတဲ့ က်မအံ့ၾသလြန္းစြာ စကၤာပူက လာတာပါဆရာ က်မမခြဲျခင္ဘူး ေဆးစား လို ့မရဘူးလား အရင္ကလံုး၀မရွိပါ ဘူး အခုမွရုတ္တရက္ ျဖစ္တာပါ လို႔ေျပာေတာ့ အဲဒါျဖစ္ေနတာ အနဲဆံုးႏွစ္နဲ႔ခ်ီေနျပီတဲ့ အခုမွျဖစ္တာမဟုတ္ဘူး တဲ့ အေရးၾကီးလို႔ခ်က္ျခင္းခြဲခိုင္း တာတဲ့ ဆရာ၀န္ၾကီးလက္နဲ႔ကိုင္ၾကည့္ေတာ့လဲ ၾကက္လည္ပင္းထဲက အစာအိမ္ၾကီး လို သူ႔လက္ထဲမွာအလံုး လိုက္ က်မလက္နဲ႔စမ္းတာေတာင္ က်မလက္မွာခံစားရတာေလ။
က်မကိုေမးျမန္း ေျပာဆိုေနတာ ဆရာ၀န္ၾကီးေတာင္က်မအားနာလာတယ္။ေနာက္ဆံုးအသားစထုတ္ ျပီးဘိုင္အိုစီ လုပ္ရမယ္တဲ့
အကုန္အခ်က္အလက္ေတြ ေရးေပးမယ္ စကၤာပူကေဆးရံုကို သူစာေရးေပးမယ္ ဆရာ၀န္လဲခ်ိတ္ေပးမယ္။ အားလံုးျပီးရင္ေတာ့ အေျဖကိုသူ႔စီျပန္ပို႔ေပးရမယ္တဲ့။က်မကလဲ အူလည္လည္ စိတ္ထဲကေတာ့ ဆရာ၀န္ၾကီး ကဘာစာမ်ားေရးေပးမလဲေပါ့ ဒီခေလးမေလးအတြက္ကုန္ၾကစရိတ္တာ၀န္ယူပါတယ္ လို႔ေရးေပးရင္ေတာ့ရွယ္ပဲေနာ့။ အဲလိုမွမဟုတ္ ဒီမွာခြဲမယ္ ဆိုရင္ေတာ့ မနက္ျဖန္ေဆးရံုေရြး အလြန္ဆံုးသံုးရက္ ကုန္က်စားရိတ္ကလဲ ဗဲရီးသက္သာသတဲ့။
စကားမစပ္ရွင္ သူတို႔လူနာေခၚပံုကတစ္မ်ိဳး ဆရာ၀န္ၾကီးထိုင္တဲ့အခန္း အထဲမွာဆရာ၀န္ၾကီးက ဆံုလည္ကုလားထိုင္နဲ႔ထိုင္တယ္ ျပီးေတာ့ အခုန က်မေျပာတဲ့ အျဖဴနဲ႔အျပာ၀တ္ ၃၀နီးပါး အမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္ ထပ္ထားတဲ့စာအုပ္ေတြကို ကိုင္ထားရင္ တစ္ခါေခၚသံုးေယာက္ႏံူးနဲ႔ ေခၚတယ္။
အခန္းက်ဥ္းေလးထဲမွာ ေရွ ့မွာတစ္ေယာက္ကိုေမးေနတယ္ ေနာက္မွာကိုအလွည့္ ကိုေနာက္ျပမဲ့ လူနာေပါ့ ႏွစ္ေယာက္က ၾကိဳ၀င္ျပီးေစာင့္ေနရတာ ဆိုေတာ့ ေရွ႔ ံ့ႏွစ္ေယာက္ကိုလဲ အျဖဴအျပာ ၀တ္တဲ့အမ်ိဳးသမီး ကပဲအေမးအေျဖလုပ္တယ္ရွင့္။ ဆရာ၀န္ၾကီးက ေဆးစာေတာ့ေရးတယ္ စကားေတာ့ တစ္လံုးမွကိုမေျပာတဲ့အျပင္ ပါးစပ္ကိုေတာင္ ဆရာ၀န္သံုး mask နဲ ့ကာထားေသးရွင္ တစ္ကယ္ပါ ။
က်မကိုမ်ားမျဖစ္မေန ေျပာရတာလားလို ့အဟီး မမေလသိတယ္ေနာ္ မျဖစ္မေန စပ္စုၾကည့္ေတာ့ ဆရာ၀န္ၾကီးစတိုင္တဲ့ရွင့္ ေဆးခန္းေတြဘယ္ႏွစ္ခန္း မ်ားေျပာင္းထိုင္ရင္း လူနာေတြကိုစကားမေျပာခ်င္ေလာက္ ေအာင္ကို ျဖစ္ေနပံုပဲ၊လူနာေတြဘက္ကၾကည့္ျပန္ေတာ့လဲ ဆရာ၀န္ၾကီးကို အားကိုတစ္ၾကီးလာတာ ေလ ဆရာ၀န္ၾကီးနဲ႔ ေဆြးေႏြးခ အမ်ားၾကီးေပးျပီးလာၾကရတာ။အဲလိုၾကီးၾကေတာ့ က်မကၾကား ထဲကမ်က္ႏွာပူတယ္ က်မအလွည့္ျပီးသြားေတာ့ ခပ္တည္တည္ပဲ mask နဲ႔ပါးစပ္ကိုျပန္ကာျပီး သူ႔စတိုင္အတိုင္းပဲ က်မကေတာ့ ေတြးမိတယ္ ေနာက္လူေတြထဲမွာ က်မသာဆို ဆရာစကားေျပာႏိုင္ရက္ နဲ႔ ဘာအခ်ိဳးခ်ိဳးတာလဲ ျမန္မာအခ်င္းခ်င္း ဘာသာျပန္မလိုဘူး လို႔ ရန္ေတြ႔ျပီး တစ္ျခား ဆရာ၀န္ေျပာင္းျပမွာပဲ ။ေစာင့္ေနတဲ့ လူေတြထဲမွာ နယ္ကလူေတြ အေတာ္မ်ားမ်ား ပါသတဲ့ ရန္ကုန္ျမိဳ႔က ထူးဆန္းလြန္းတဲ့အျဖစ္အပ်က္ ေတြထဲ မွာပညာတတ္ လူတန္းစားမ်ိဳး စံုပါတယ္ဆိုတာ က်မေျပာခ်င္တာပါ။
အဲလိုနဲ႔ အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ အိမ္ကအေျဖရတာ နဲ႔ ဒီမွာပဲတစ္ခါထဲခြဲသြားဖို႔ ေပါ့ မလတ္ကေတာ့ စကၤာပူျပန္လာ ရူးေနလား ဘယ္ဆရာ၀န္စပြန္ဆာမွာ မလိုဘူး ၾကိုက္တဲ့ဆရာ၀န္ ျပလို႔ရတယ္။က်မကလဲ ဘမ်ိဳးဘိုးတူ ဆိုေတာ့ အေဒၚေတြလို ေဆးရံုေၾကာက္တယ္ရွင္ အဲလိုနဲ႔ မၾကီးက ၁၇လမ္းလား ၁၆လမ္းလားရွင္ ေတာ္၀င္ ထင္တယ္ နံမည္ၾကီးပဲ အဲဒီမွာထိုင္တဲ့ ဆရာ၀န္ၾကီး ကို ေအးေဆးေဆြး ေႏြးလို႔ရတယ္ ဆိုျပီးေျပာင္းျပတယ္။ တစ္ကယ္ပါရွင္ အညာသားလို ပဲပိန္ပိန္ရွည္ရွည္ ကခ်င္ပုဆိုးအစိမ္းကြက္ ရွပ္အကၤ်ီအျဖဴ နဲ႔ က်မကျဖစ္ေၾကာင္းကုန္စင္ေပါ့ ဆရာ၀န္ၾကီးက ေသခ်ာနားေထာင္တယ္ က်မကတစ္ကယ္ပါ လည္ပင္းမွာ ဘယ္တုန္းကမွ မရွိခဲ့ဘူးက်မေန႔တိုင္းလို ၾကည့္ျဖစ္တာပါ အခုမွရုတ္တရက္ၾကီးျဖစ္တာပါလို႔ က်မကေျပာေတာ့
ဆရာ၀န္ၾကီးက လည္ပင္းမွာဘာပဲေတြ႔ေတြ႔ ခြဲထုတ္မွေပ်ာက္မွာတဲ့ ေဆးေသာက္လို႔မေပ်ာက္ဘူးတဲ့ ဘာမွေၾကာက္စရာ မလိုဘူးမိုင္နာေက့စ္ လို႔ေျပာေပမဲ႔ က်မကလန္႔ ေနျပီ။ ဆရာ၀န္ၾကီးက က်မကအတိအက်ေျပာ ေနေတာ့ေသေသခ်ာခ်ာ ၾကည့္ရင္းေရအိတ္ မ်ားျဖစ္ေနမလား မသိဘူးဆိုျပီး အပ္နဲ႔ စုပ္ၾကည့္တယ္ရွင္ အပ္တစ္ေခ်ာင္းလံုးအျပည့္ အရည္ၾကည္ေတြ ပါလာတယ္။ဘိုင္အိုစီ လုပ္မယ္ ဘာမွမဟုတ္ရင္ေဆးပဲ ေသာက္ရမယ္တဲ့ အပ္နဲ႔စုပ္ထုတ္ လိုက္တဲ့အတြက္ လည္ပင္းကအဖုၾကီး ကလဲေတာ္ေတာ္ ပိန္သြားတယ္။
ေနာက္ဆံုးဇာတ္ဆံုးေတာ့ က်မဘာကင္ဆာ မွမဟုတ္သလို ဘာအဆီက်ိတ္ မွလဲမဟုတ္ဘူး အပူကန္တဲ့ အစားအစာေတြ ခ်ဥ္ငံစပ္ေတြ မတရားစားလို႔တဲ႔ရွင္။ အ ဲက်မအျမတ္ရခဲ့တာ ကေတာ့ အားကိုးတစ္ၾကီးနဲ႔ အနယ္နယ္ အရပ္ရပ္ကလာ ျပၾကရတဲ့ လူနာေတြကို မတရားပဲေပးျပီး စတိုင္ၾကီးတစ္ခြဲသား နဲ႔ မတူသလို မတန္သလိုလုပ္ ျပီးေငြေတြသဲ႔ယူေနတဲ႔ ဆရာ၀န္ၾကီးေတြ ျမန္မာလူမ်ိဳးထဲမွာ ဘယ္ႏွစ္ေယာက္မ်ားရွိေနမလဲ။ ဆရာ၀န္ဟာလူနာေတြ အတြက္ မရွိမျဖစ္ဆိုရင္ လူနာေတြဟာလဲ ဆရာ၀န္ေတြအတြက္ မရွိမျဖစ္ အျပန္အလွန္အက်ိဳးျပဳေနတယ္ ဆိုတာ ပညာတတ္ဆရာ၀န္ၾကီး ေတြသိပါရဲ႔ နဲ႔ ဘာေၾကာင့္ မ်ားအဲလိုျဖစ္ေနၾက သလဲဆိုတာ မမေတာ့ မစဥ္းစားတတ္ေအာင္ပါပဲရွင္။

ေလးစားစြာျဖင့္

မမ

Posted by mama :: 10:56 AM :: 10 Comments:

Post / Read Comments

---------------oOo---------------

Sunday, May 17, 2009

ရရင္ရမရရင္ခ်


က်မငယ္ငယ္ ကၾကားဘူးတယ္ ေအာ္လဲဆိုဘူးတယ္ ရရင္ရမရရင္ခ်တဲ့။ ဟုတ္တယ္ ဘာမဆိုလိုခ်င္ရင္ ေတာင္းမယ္ မရရင္လုမယ္ လုလို႔ မရတဲ႔ ေနာက္မွေတာ့ ခ်ယံုပဲရွိေတာ့ တာေပါ့ေနာ။ဒါေပမဲ့ ကိုကမွန္တဲ့ဘက္မွာ ရွိေနဘို ့ေတာ့ လိုတယ္ရွင့္ မေတာ္မတရား သူမ်ားပစၥည္းမတရားလို ခ်င္လို႔ေတာ့ မရဘူးေနာ္။
က်မငယ္ငယ္က ပစၥည္းတစ္ခုကိုလို ခ်င္ရင္မရမကေတာင္းတယ္၊လူၾကီးေတြ နားပူေအာင္ေပါ့ ေန႔ေန႔ ညည တစ္က်ီက်ီ နဲ႔ ဇြဲေတာ့သိပ္အေကာင္းၾကီးထဲက မဟုတ္ဘူး။ က်မကစိတ္ျမန္လက္ျမန္လူမ်ိဳး ငယ္ငယ္တုန္းက မရရင္ ခိုးလုပ္တယ္။ ဒါေပမဲ႔ အဲဒီအလုပ္က မေကာင္းဘူးရွင့္ ခိုးေၾကာင္ခိုး၀ွက္ လုပ္ရတာ တစ္ထိတ္ထိတ္ နဲ႔ မိရင္လဲမေခ်ာင္ဘူး ကိုကခံဖက္ေရာက္ေနတာကို။ ေနာက္ပိုင္းက် ေျဗာင္ေတာင္းတယ္ အဲလိုေတာင္းလို႔ မွ မရဘူးဆိုရင္ေတာ့ ေနရာေရြးလိုက္ မမေလသိတယ္ ေနာ္။ ေပးမလား မေပးဘူးလား မေပးရင္ ခ်မွာပဲအက်ိဳးအေၾကာင္း ခိုင္လံုစြာ သမာသမတ္ၾကစြာ ေျပာျပေနတာ လက္ခံမလားမခံဘူးလား မမကစိတ္သိပ္ရွည္တာ မဟုတ္ဘူး ေျပာမရရင္ ခ်မွာပဲ တစ္ကယ္ပါဆို။မယံုဘူးလား နားေထာင္ေျပာျပမယ္။ထစ္ခနဲ ဆိုစြာေတးလန္တဲ့ က်မကို ပြၾကီးတဲ႔ အားလံုးက နံမည္ေပးထား ၾကတယ္၊စေနတစ္ရက္ ေပါ့ျခံထဲကပိန္းႏၷဲ ပင္ကိုေမာ့ၾကည့္ ရင္း မၾကီးအလစ္မွာ ခူးဖို႔ၾကိဳးစား ေနတဲ့ က်မ (မၾကီးကဒီအပင္ကမ်ိဳးေကာင္းလို႔ ခူးျပီးတို႔စရာမလုပ္ရဘူးတဲ့ အမွည့္ထားရမွာတဲ့ စားခ်င္ရင္ေစ်းကိုမွာ သူ၀ယ္လာမယ္တဲ့) ျခံေရွ ႔ကအသံေတြ ၾကားလို႔ ျခံတံခါး ဟျပီးေခ်ာင္း ၾကည့္ ေတာ့စည္ပင္ယူနီေဖါင္း နဲ႔ စေနေန႔ ေျမာင္းသန္႔ရွင္း ေရးေျပာတာပဲ အဲဒီလူေတြ က်မေတးထားတာ ၾကာျပီ လမ္းတစ္ကာလမ္း ေျမာင္းတကာ ေျမာင္းထဲက ပုတ္ပြနံေစာ္ေနတဲ့ အမိူက္ေတြ အကုန္ထိုးကေလာ္မယ္ သန္႔ရွင္းေရး လုပ္တာအေၾကာင္းျပမယ္။ ျပီးရင္ အိမ္ေရွ ႔မွာ လူျမင္မေကာင္းေအာင္ ပံုထားခဲ့မယ္။ ျပီးရင္မိုးရြာရင္ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ အကုန္ေျမာင္းထဲ ျပန္ျပဳတ္ၾကမယ္၊ဒါမွမဟုတ္ရင္ နံေစာ္ေနတဲ့ အမိူက္ပံုၾကီး ဒီအတိုင္းထားခဲ့မယ္။အဲဒါရန္ကုန္ျမိဳ့ကစည္ပင္၀န္ထမ္းေတြရဲ့ အရိုးစြဲေနတဲ့ ပိတ္ရက္သန္႔ရွင္း ေရးလုပ္တဲ့နည္းပဲ က်မဦးေႏွာက္ ေသးေသးေလးနဲ႔ စဥ္းစားမိပါရဲ့ ရန္ကုန္ျမိဳ ႔က ေျမာင္းတစ္ကာ ေျမာင္းမွာပုတ္ပြ ေနတဲ့ အမိူက္ေတြ အားလံုး ကို ကန္ထရိုက္ယူျပီး လိုအပ္ေနတဲ့ ေနရာမွာ ေျမၾသဇာ အျဖစ္ အသံုးခ်ပစ္ဘို႔ ေပါ့။တစ္ကယ္ပါ ရန္ကုန္ျမိဳ့က ေျမာင္းသံုးေျမာင္း ေလးေျမာင္းေလာက္က အမိူက္ကိုတစ္ကယ္ကို ေဖၚယူမယ္ဆိုရင္ အမိူက္ကားၾကီးႏွစ္စီးစာေတာ့ အနဲဆံုးရမွာ ေျမာင္းေပါင္းသိန္းနဲ႔ ကို ရွိေနတာေလ ေနာ္။ေျမာင္းေတြ အားလံုးထဲကပုတ္ပြ ေဆြးေျမ့ေနတဲ့ အမိူက္ေတြ အားလံုးသန္႔ရွင္းသြားမယ္။လိုအပ္တဲ႔ေနရာမွာ ေျမေဆြးေတြ အမ်ားၾကီး သံုးလို႔ ရမယ္ တစ္ကယ္ပါ က်မေတြးခဲ့ဘူးတာပါ။အခုေတာ့ရွင္ သံသရာလည္ ေနတဲ့စည္ပင္ရဲ့ ေျမာင္းပုတ္ေဖၚနည္းကို သိေနတဲ့က်မလွစ္ကနဲ ျခံတံခါးဖြင့္ျပီး သူတို႔ ေရွ့ ေရာက္ေတာ့ေပေပ တူးတူး ၀န္တမ္းေလးေယာက္ေလာက္ အမိူက္ေတြေဖၚ ျခံေရွ့ မွာပံုဘို႔ၾကိဳးစား ေနေလရဲ့။ က်မဒီမွာ ဒီမွာ ဦးေလးတို႔ ဘာလုပ္မလို႔လဲ ဆိုတဲ့ စြာေတးလန္ေနတဲ့အေမးကို ေျမာင္းထဲကအမိူက္ေတြ ရွင္းဘို႔တဲ့ က်မကတစ္ကယ္ပဲ ရွင္းမွာလား ဟန္ျပလားဆိုေတာ့ သူတို႔ ဘာျပန္ေျဖရမွန္းမသိဘူး။က်မျခံေရွ ႔မွာ ဦးေလးတို႔ျမင္တဲ့ အတိုင္းအမိူက္တစ မွာ မရွိဘူးေနာ္ ေျမာင္းထဲေနတဲ့ အမိူက္ကိုရွင္းမယ္ ဆိုရင္ အမိူက္ေတြ အကုန္ဆြဲထုတ္ျပီးတစ္ခါထဲ ကားေပၚတင္သြား အမိူက္တစ မွာက်မျခံေရွ ့မွာပံုထားဘို႔ မၾကိဳးစားနဲ႔ က်န္ေနခဲ႔တာနဲ႔ က်မနဲ႔ အေတြ ႔ပဲလို႔က်မက်ိန္းေတာ့။ထံုေပေပ မ်က္ႏွာေတြနဲ႔ ေတြနဲ႔ က်မကိုျပန္ၾကည့္ရင္း ေျမာင္းထဲက အမိူက္ေတြကို ဂ်ိတ္ေတြ ေဂၚျပား ေတြနဲ႔ဆယ္တင္တယ္။ျပီးေတာ့ ခပ္တည္တည္ပဲ ေနာက္အိမ္ေရွ႔ ့ကို ကူးဘို႔လုပ္တယ္.က်မျခံေရွ ႔မွာဆယ္တင္ထားတဲ့ အမိူက္ေတြက မနဲဘူး က်မကအမိူက္တြန္းလွဲနဲ႔ သယ္ဘို႔ ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ ေျပာတယ္။ ခပ္ၾကီးၾကီး လူၾကီးႏွစ္ေယာက္က ခပ္တည္တည္ ဂရုမစိုက္တဲ့ ပံုနဲ႔ ဆက္ထြက္ေတာ့ က်မနဲ႔ မတိမ္းမယိမ္း ေကာင္ေလးႏွစ္ေယာက္လဲ လိုက္ထြက္ဘို႔ ၾကိဳးစားတယ္။ အနားမွာသစ္ပင္ခုတ္ျပီး ပံုထားတဲ့အထဲက သစ္ကိုင္းၾကီးၾကီး တစ္ခုကို ေကာက္ကိုင္ရင္း နင္တို႔ အဲဒီအမိူက္ေတြ သယ္မလား မသယ္ဘူးလား လို႔ က်မေမးေတာ့ ထြက္သြားတဲ့လူၾကီးႏွစ္ေယာက္ကို သူတို႔ကိုေျပာတဲ့။ေကာင္းေကာင္းေျပာ ေနတယ္ သယ္မလား မသယ္ဘူးလား ေျပာလို႔ ရရင္ရ မရရင္ခ်မွာလို႔ ေဒါသနဲ႔ က်မေျပာေတာ့ သူတို႔က ႏွစ္ေယာက္ က်မကတစ္ေယာက္ေလ ဟိုလူၾကီးေတြက လွည့္ၾကည့္ လွည့္ၾကည့္ နဲ႔ ေဟ့ေကာင္ေတြ လာၾကလို႔ အေ၀းက လွမ္းေအာ္တယ္။အဲက်မလိုေပ်ာ့ေပ်ာ့ ႏြဲ႔ႏြဲ႔ မိန္းခေလးကေျပာေနေတာ့ သူတို႔အဘို႔ ဟာသေပါ့ မ်က္ႏွာေတြကလဲထံုေပေပ က်မေျပာခ်င္ရာေျပာ သူတို႔ လုပ္ခ်င္ရာလုပ္မယ္ဆိုတဲ့ မ်က္နေသရုပ္ေတြနဲ႔ က်မျခံထဲက ထြက္ထဲက လူၾကား မေကာင္းေအာင္ ေဟာင္ေနတဲ့ က်မေခြးၾကီး ႏွစ္ေကာင္ကို ေနာက္ျပန္ဆြဲပိတ္ ေစ့ထားတဲျခံတံခါး ကို ထြက္လို႔ ရယံု ဟေပးလိုက္ရင္း လက္ကကိုင္ထား တဲ့ သစ္ကိုင္းေျခာက္နဲ႔ သူတို႔ကို လြဲရိုက္ဟန္ေဆာင္လိုက္တယ္ဆိုရင္ပဲ တစ္၀ုန္း၀ုန္း ေျပးထြက္လာတဲ့ေခြးႏွစ္ေကာင္က မမရန္သူဆိုတာေျပာ ဘို႔ မလိုေအာင္ ေကာင္ေလးႏွစ္ေယာက္ကို ၀င္ဆြဲတယ္ ၀ရုန္းသံုးကား နဲ႔ လူၾကီးႏွစ္ေယာက္စီ လက္ထဲကေဂၚျပားေတြပစ္ခ် ငယ္သံပါေအာင္ေအာ္ေျပး ေတာ့ ေခြးႏွစ္ေကာင္ကလဲ ေျပးလိုက္တယ္။ သူတို႔ ေလးေယာက္နဲ႔ ေခြးႏွစ္ေကာင္နဲ႔ ဆူညံေနေတာ့ အိမ္ထဲကလူေတြ ေရာ တစ္လမ္းလံုးကထြက္ၾကည့္တယ္။က်မအားရပါးရ တစ္ဟားဟား ေအာ္ရီရင္း အိမ္ေပၚျပန္ တက္ျပီးမသိဟန္ေဆာင္ ေကာ္ဖီေသာက္ ေနေတာ့ ဘုမသိဘမသိနဲ႔ ေခြးထြက္သိမ္းတဲ့ အေဖကေခြးေတြ လြတ္သြားလို႔ပါ ဆိုျပီးေတာင္းပန္ေနတယ္။ဟိုလူၾကီးေတြက လြတ္တာ မဟုတ္ဘူး တမင္သက္သက္လြတ္ျပီး ဦးေလးသမီးရွုဴးတိုက္တာ လို႔တိုင္ေတာ့ အေဖက မမဆင္းခဲ့စမ္းလို႔ ေခၚတယ္။ေခြးနဲ႔ရွဴးတိုက္တယ္ဆိုလို႔ အေဖကေမးေတာ့ က်မဟုတ္တယ္လို႔ ေျဖတယ္။အေဖက ဘာလို႔ အဲလိုလုပ္တာလဲလို႔ က်မကိုတအံ့တၾသေမးေတာ့ ေကာင္းေကာင္းေျပာတာပဲ ေျပာလို႔မွမရတာ ရရင္ရ မရရင္ခ်ေလ က်မေျပာတာၾက ဂရုမစိုက္ဘူး ၀ုတ္၀ုတ္ ေ၀ါင္းေ၀ါင္း ၾကေျပးလိုက္ၾကတာ ေလးေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ ခ်လဲမႏိုင္မွန္းသိလို႔ ေခြးနဲ႔ တိုက္တာလို႔ က်မကေျပာတယ္။အေဖကဘာျဖစ္ၾကတာလဲလို႔ ေမးတယ္ က်မကဦးေအာင္ ျခံေရွ ႔မွာေျမာင္းပုတ္ေတြ လာဖြထားတာ မနဲဘူး အေဖဆိုေတာ့ အေဖကသေဘာ ေပါက္သြားတယ္။ သန္႔ရွင္းေရးလုပ္တာ ထင္တယ္ အမိူက္ေတြျပီး ရင္သယ္သြားလိုက္ပါဆိုျပီး လၻက္ရည္ဘိုး ထုတ္ေပးတယ္။အဲဒီလူေတြ ထြက္သြားေတာ့ အေဖက မမ ၾကပ္ၾကပ္ သတိထားလို႔ က်မကိုဆူတယ္ ေခြးကိုက္မိသြားရင္ အမူ႔ရွည္မယ္ နားလည္လားတဲ့။ မမ ကအေကာင္းေျပာတာပဲ ေျပာလို႔မွ မရတာ ရရင္ရ မရရင္ေတာ့ခ်မွာပဲ လူူလိုေကာင္းေကာင္းေျပာတာပဲ သူတို႔မွနားမလည္တာ သူတို႔နားလည္တဲ့နည္းသံုးလိုက္တာအေဖေျပးတာ ဘိနပ္ေတာင္ကၽြတ္တယ္ တန္းေနတာပဲ ေၾကာက္လိုက္ၾကတာ အေမေတာင္တတယ္လို႔ တစ္ဟားဟားရယ္ရင္းေျပာေတာ့ အေဖကေတာ္ေတာ့ လို႔ေအာ္တယ္။ ကဲရွင္ က်မလြန္လို႔လား မယံုမရွိနဲ႔ရွင့္ တစ္ခါတစ္ေလ အဲလိုမ်ိဳးမွ ရတာေတြရွိတယ္ လက္ေတြ႔ရွင့္ လက္ေတြ ႔။ရုတ္တရက္ ရလာတဲ့ အခြင့္အေရးကို အသံုးခ်တတ္ဖို႔ေတာ့ လိုမယ္ေနာ္ မဟုတ္ရင္ မိန္းခေလးေတြ ကို အထင္ေသးတတ္လြန္းလို႔ပါ ။ေယာက်ၤားရင့္မာၾကီးေတြ ေလးေယာက္ေတာင္ ဆိုေတာ့ သူတို႔ကစင္ေပၚကလို႔ေတြးမွာ ေပါ့ရွင္ ဘိနပ္မပါပဲ ေၾကာက္လန္႔တစ္ၾကား ေတာင္ေျပးေျမာက္ေျပးေျပးတာ ေတြ႔ေတာ့လဲ ေအာ္သူတို႔ေၾကာက္တာ ဒါပါလား လို႔ သိလိုက္ရတာေပါ့၊မိန္းခေလး တစ္ေယာက္နဲ႔ ေယာက်ၤားၾကီး ေလးေယာက္ ေဗဒင္မေမးနဲ႔ေလ ဒါေပမဲ႔ဇာတ္ဆံုးေတာ့ ေျပးရတာ သူတို႔ေလ အခြင့္အေရးဆိုတာအဲလိုယူတတ္ ရတယ္ေျပာတာပါရွင္။

ေလးစားစြာျဖင့္
မမ

Posted by mama :: 12:10 AM :: 4 Comments:

Post / Read Comments

---------------oOo---------------