မမ

Wednesday, December 31, 2008

S.S.C ေဆးရံု..ေသခါနီးလူမမာနဲ ႔.... မမ




ရန္ကုန္မွာ ေမြးဖြားၾကီးျပင္းတဲ့ ကေလးေတြ ရင္ခုန္ဖြယ္ရာ ေစာင့္ေမွွ်ာ္ရတဲ့ေန ့ေတြမွာ အပါတ္စဥ္ ေက်ာင္းပိတ္ရက္ေတြလည္းပါတယ္........

ဒီတပါတ္ လူၾကီးေတြ ဘယ္သြားမွာလဲ အေရးၾကီးဆုးံ ကေလးမ်ားတဲ့အိမ္ျဖစ္ဖို႕ရယ္... ေဆာ့ဖုိ႕ေနရာက်ယ္က်ယ္၀န္း၀န္းရွိရင္ က်မတို ့ေပ်ာ္တာပါပဲ.........


တစ္ခါတစ္ေလ လူနာေမးတို ့... ကေလးမရွိတဲ့အိမ္မ်ိဳးဆိုရင္ အိမ္ရွင္ေတြ ေကြ်းတဲ့မုန္ ့ကိုစားျပီး ျပန္ရမွာကိုေစာင့္ေနရတာေလာက္... ကေလးဘ၀မွာစိတ္ညစ္ဖို႕ေကာင္းတာ ဘာမွမရွိေတာ့ဘူး ထင္ခဲ့တယ္။


က်မအေပ်ာ္ဆံုးက အေမ့ညီမ၀မ္းကြဲေနတဲ့ မွတ္တမ္းရံုးပဲ........ ကေလးမ်ားသလားမေမးနဲ ့အေမတို႔ ့စကားေျပာလို ့အရွိန္ရျပီဆိုတာနဲ ့.. က်မတို ့ညီအမ ပါလာတဲ့ ကစားစရာ ဆန္းဆန္းေလးေတြ ကိုင္ျပီးအိမ္ေရွ႕ထြက္ရံုပဲ... ။ေရာက္လာလိုက္တဲ့ရြယ္တူေတြ.......... ထုပ္စည္းတိုးဖို ့ခဏေလး လူျပည့္တယ္.... ။


အဲလိုေနသြားရင္းနဲ ့မိသားစုတစ္စုနဲ ့က်မခင္ခဲ့တယ္။

မိသားစုငါးေယာက္မွာ အေဖက၀န္ထမ္းၾကိဳပို ့ကားေမာင္းတယ္...... အေမက ေနသိပ္မေကာင္းဘူး ...။ အၾကီးဆံုးက က်မနဲ႕ရြယ္တူ....... ေမာင္ေလးႏွစ္ေယာက္မွာ.... တစ္ေယာက္က ရူးတူးေပါေတာ သူမသိတာဘာမွမရွိဘူး... စစ္ေဆးရံုမွာ ထူးျခားေဆးမွတ္တမ္းနဲ ့ေမြးဖြားလာသူ...........။

အဲဒီေကာင္ေလးက.. က်မကို မိုးေပၚကက်လာတဲ့ အရာအားလံုး ဖန္တီးေပးႏိူင္တဲ့ နတ္သမီးတစ္ပါးလို ့... ေသတဲ့ေန ့အထိထင္သြားခဲ့တယ္.... က်မတို ့ေတြခင္လာေတာ့ သူတို ့ဆီသြားမွာသိရင္... က်မေက်ာင္းအက်ီၤေတြ... ကစားစရာအရုပ္ကေလးေတြ.. က်မရဲ႕ ကလစ္ကေလးေတြကစျပီး စားစရာမုန္႕ ့ကအစ သူတို ့အတြက္ က်မယူသြားခဲ့တယ္.........

က်မသြားရင္ လူၾကီးတစ္ေယာက္လို သူအေမကၾကိဳဆိုတယ္...... သူေမာင္ေလးကေတာ့ က်မလာမဲ့ေန႕ဆို.... ဒီေန႔ မမလာရင္ဘာပါလာမွာလို ့ ညထဲက ၾကိဳေျပာတတ္တယ္တဲ့.... အဲလိုသိရေတာ့ သူ ့အတြက္ တစ္ခုခုအျမဲပါေအာင္ယူသြားတယ္.......

အဲလိုနဲ ့က်မတို ့အရြယ္ေတြ ရလာတယ္ အဲဒီဘက္ကားေရာက္ရင္ တစ္ခုခု၀ယ္ျပီး၀င္ေနတုန္း........ က်မနဲ႔ ရြယ္တူသူငယ္ခ်င္းက စတိုးဆိုင္တစ္ခုမွာအလုပ္လုပ္ေနျပီး... အဲဒီေကာင္ေလးက ရွစ္တန္းနဲ႕ေက်ာင္းထြက္တယ္... အေဖက ကားသမားဆိုေတာ႕ ကားေမာင္းတတ္တယ္........ ။

တစ္ေန ့... က်မသူငယ္ခ်င္းမေလး ငိုျပီးဖုန္းဆက္တယ္ အေမအေျခအေနဆိုးေနတယ္... နင့္ကိ ုေတြ ့ခ်င္တယ္လို႔ ေျပာတယ္တဲ့........ အားရင္လာခဲ့ပါေနာ္တဲ့။

ဟာ.....မအားလဲလာမွာ...အခုလာမွာလို ့ေျပာျပီး.. က်မေရာက္ေအာင္သြားခဲ့တယ္.... က်မေရာက္ေတာ့ သူ ့အေမက မထႏိူင္ေတာ့ဘူး ပက္လက္ေလး ... စကားေတာ့ေျပာႏိူင္ေသးတယ္......။ ၾကီးၾကီးသမီးကိုေတြ႕ခ်င္လို ့ဆိုလို ့ေမးေတာ့ ေခါင္းျငိမ့္ျပတယ္.....။

ဘာေျပာခ်င္လဲေျပာေလဆိုေတာ့.. သမီးသူငယ္ခ်င္းကိုပစ္မထားပါနဲ ့တဲ့..........။ က်မကိုယ္ က်မသိပ္ကို အထင္ၾကီးခဲ့တာ အဲဒီက စတယ္ထင္တာပဲ..... တစ္ကယ္ေတာ့ က်မက က်မအိမ္မွာေတာ့ ကေလးသာသာပါပဲ..............။

ေနာက္တစ္ပတ္ေလာက္မွာ သူ႕အေမဆံုးတယ္... က်မလဲတတ္ႏိူင္တာကူညီရင္း...... ကိုယ့္အလုပ္ေတြနဲ႔ ျပန္လည္ပတ္ေနၾကျပန္တယ္..............။

သူ့တို ့အေမဆံုးျပီးတစ္ႏွစ္ေလာက္ၾကာေတာ့့.............

ေမာင္ႏွမႏွစ္ေယာက္ တစ္ညေနမွာ က်မအိမ္ကို ေရးၾကီးသုတ္ျပာေရာက္လာတယ္.... သူ ့အေဖ ပင္စင္ယူရေတာ့မွာမို႕လို ့ အိမ္က ေနာက္လ ေနာက္ဆံုးဆင္းေပးရမယ္တဲ့.... လိႈင္သာယာမွာ ေျမကြက္ေတာ့ရွိတယ္ ။ အိမ္မေဆာက္ရေသးဘူး ...... ဘာလုပ္ရမွန္းမသိဘူးတဲ့...............................။

ဒီလကုန္ ေနာက္ဆံုးဆင္းေပးရမဲ့ အမိန္႔စာ စာရြက္ေလးထုတ္ျပတယ္... သူတို ့ကို ၾကည့္လိုက္ေတာ့ က်မတစ္ေယာက္သာအားကိုးရာ......... မမ..ေလ..ေနာ္... ဘာမွမပူနဲ ့ငါစီစဥ္မယ္ ။ နင္တို ့ျပန္ေတာ့ ေအးေအးေဆးေဆးေန... မေျပာင္းရေအာင္ အရင္လုပ္မယ္... မရေတာ့လဲ ေနစရာရွာရမွာေပါ့ လို႔ က်မေျပာေတာ့... သူေမာင္က က်ေနာ္မေျပာဘူးလား.... မမလုပ္ေပးရင္ရတယ္ဆိုတဲ့ပံုစံမ်ိဳးနဲ႕ သူ႔့အမကိုၾကည့္တယ္......... အရူးဘံုေျမွာက္တာမဟုတ္ပဲ.. အရူးကေတာ့ က်မကိုဘံုေျမွာက္ေနျပီ...........။

သူတို ့ျပန္သြားေတာ့မွ ဒါေတာ္ေတာ္မလြယ္ဘူးဆိုတာ စဥ္းစားရင္း က်မရူးခ်င္လာတယ္... မွတ္တမ္းရံုးမွာေနတဲ့အေဒၚအိမ္ကို ဖုန္းဆက္ လိုအပ္တာေတြ စပ္စုစံုစမ္းျပီး ေနာက္ဆံုး.......... ေနာက္ေန႔ မနက္မွာေတာ့ ဌာနမွဴးဆိုတဲ့လူဆီ က်မ ရန္သြားေတြ ့ေတာ့တာေပါ့ .........ျပန္ေတြးရင္ ရယ္ခ်င္စရာ အဲလူက်မကို နားရင္းထရိုက္ခ်င္ေနမွာပဲ အဲဒီတုန္းက.......ဒီလူက အသက္၄၅ေလာက္ရွိမယ္ထင္တယ္........ သူတို႔မွာ ေနစရာမရွိဘူးဆိုေတာ့ ရွာေပါ့တဲ့..... ရွာစရာပိုက္ဆံမရွိဘူးဆိုေတာ့.......... ညည္းေပးလိုက္ေပါ့တဲ့........... သူတို႔ကို ဦးေလးတို ့အႏွစ္၂၀ေလာက္ ခိုင္းတုန္းကခိုင္းစားျပီး.......... ဦးေလးတို ့မလိုအပ္ေတာ့က်မက ေနစရာေပးရမယ္...... အဲဒါေရာ အထက္ကအမိန္ ့ပဲလား.....လို ့ေမးေတာ့.......ေျပာင္းရမယ္ ပဲေျပာတာ ညည္းကိုရွာေပးရမယ္လို ့အမိန္ ့စာမွာပါလား ျပန္ၾကည့္တဲ့...............................။

လူေတြေလ.. ဦးေလးရဲ့...လူေတြ........ ေခြးေမာင္းသလို ေမာင္းခ်လို ့ေတာ့မရဘူး.......မေျပာင္းဘူးေျပာတာ မဟုတ္ဘူး ေနစရာရွာဘို ့ အခ်ိန္နဲနဲေတာင္းေနတာ.. ဆိုေတာ့ ေနာက္လူလာေတာ့မွာ မရဘူးတဲ့... သူလုပ္ေပးလို ့မရဘူးတဲ့........... က်မက ဘယ္သူေျပာရင္ရမလဲဆိုေတာ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္စာယူလာခဲ့တဲ့ က်မစိတ္ပ်က္တဲ့ေလသံနဲ ့......... ဗိုလ္ခ်ဴပ္ကလဲေသျပီ စိတ္ညစ္တာပဲလို ့က်မသူၾကားေအာင္ ျငီးတြားေတာ့..... ျပာျပာသလဲ ဘယ္သူေသတာတုန္းတဲ့.. ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေလ.... ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းေလ.... ဦးေလးစဥ္းစားၾကည့္.. ဗိုလ္ခ်ဳပ္သာရွိရင္ သူ႕လူေတြေခြးျဖစ္တာ လက္ပိုက္ၾကည့္ေနပါ ့မလား ဦးေလးရာေနာ္... ဆိုေတာ့သူရယ္တယ္..... ျပီးေတာ့ ဘာလုပ္ရမယ္ဆိုတာေတြ ညႊန္ျပခဲ့တယ္ ။ ျပီးေတာ ့ညည္းလိပ္စာေပးခဲ့တဲ့ က်မနဲနဲ...ေတာ့လန္႔ သြားတယ္ ။ ဦးေလးတိုင္မလို ့လား လို ့က်မေမးေတာ့..... က်ဳပ္ပင္စင္ယူရင္ ညည္းကို အကူအညီေတာင္းဖို႕ ပါတဲ့။

.........ဂါ၀ရတရားအရ က်မထိုင္ကန္ေတာ့ ေတာ့......... အဲဒါေတြလုပ္ေနရင္ မမွီဘူးတဲ့ ျမိဳ႕ေတာ္ခန္းမမွာ ထိုင္တယ္တဲ့ ရေအာင္သြားေတြ ့လိုက္ပါတဲ့.... က်ိန္းေသေတြ ့ရမဲ့ အခ်ိန္နဲ ့.. က်မေတြ ့ရမဲ့လူၾကီးရဲ့... PA..ရဲ့ အမည္ပါေျပာလိုက္တယ္...................။

က်မ ထြက္လာေတာ ့ေမာင္ႏွမတစ္ေတြရဲ့ ေမ်ာ္လင့္ခ်က္ မ်က္၀န္းေတြက က်မရဲ့ရင္ကို အင္အားေတြ ျဖစ္ေစတယ္...........။ က်မက ဘာမွမပူနဲ ့အဆင္ေျပမွာလို ့ညေနသိရမယ္လို ့ ေျပာျပီး က်မ အိမ္အရင္ျပန္လာတယ္......။ ျမိဳ ႔ေတာ္ခန္းမ နဲ ့က်မတို ့ရင္းႏွီးတယ္........ အ၀င္အထြက္ရွိတယ္ ။ သရုပ္ပ်က္ အ၀တ္အစားနဲ႕ ၀င္လို ့မရဘူး ။ ကြမ္းစားျပီး မ၀င္ရဘူး ။ အေသးစိတ္ကအစ က်မသိတယ္....... က်မသူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္နဲ ့ဂိတ္၀မွာ....... PA...အမည္ေျပာလိုက္ေတာ့ တံခါးဖြင့္ေပးတယ္ ။

ကံေကာင္းခ်က္က ထမင္းစားျပီးတဲ့အခ်ိန္... ေျမညီထပ္ပဲ ၀င္၀င္ျခင္း ဘယ္ဘက္မွာတင္ သူ ့စားပြဲမွာ ထိုင္ေနတဲ့... PA...ကို က်မကို ၁၀ မိနစ္ပဲေတြ ့ခြင့္ေပးပါ... ေက်းဇူးမေမ့ပါဘူး........ စီးပြါးေရးအတြက္ လံုး၀မဟုတ္ေစရဘူး... က်မကိုယ္က်မ အာမခံပါတယ္ ဆိုေတာ့ က်မကိုေျခဆံုးေခါင္းဆံုး ၾကည့္ျပီး တစ္ခုခုဆို က်ေနာ္ျပဳတ္မွာ ခင္ဗ်ားမေမ့ပါနဲ ့တဲ့ လူငယ္ပဲ က်မကိုလဲအားနာ အေတာ္စဥ္းစားခဲ့ရတဲ့ပံုပဲ ။

က်မျပန္စဥ္စားတိုင္း ေက်းဇူးတင္ရမဲ့သူပါပဲ.......။ လူၾကီးေတြကို အဘလို ့ေခၚတာလဲ က်မ ကၽြမ္းက်င္တယ္ က်မ၀င္ခြင့္ရတယ္ဆိုတာနဲ ့........ သန္းေခါင္စာရင္းေလးထုတ္ျပတယ္......။ အေဖက အသက္ေျခာက္ဆယ္... ေမာင္ေလးရဲ့ေဆးမွတ္တမ္း.... ၁၀တန္းမေအာင္ေသးတဲ့ က်မသူငယ္ခ်င္းေလး ရဲ့ တစ္လစာ၀င္ေငြ ... ၆တန္းေမာင္ေလးရဲ့ေက်ာင္းစရိတ္..... အေမမရွိေတာ့တဲ့မိသားစုအေၾကာင္း........။

သူ ့အေဖဘာလို ့မလာလဲတဲ့.......... သမီးကပြဲစားလားတဲ့..... အဘကို အာမခံႏိူင္တာ သမီးရဲ့နံမည္ပဲရွိတယ္...... သူတို ့အေဖက သူတို ့အတြက္ ဒီေန ့စားဖို႕ထြက္ရွာေနရတယ္..... အဘ၂ႏွစ္ေလာက္ေနခြင့္ေပးပါ.... ဒီမိသားစုေနဘို ့နဲ ့ဘ၀ရပ္တည္ဘို ့အတြက္ ဒီအိမ္ေလးမွာ ေနာက္ထပ္၂ႏွစ္ေလာက္ ေနခြင္ ့ေပးဖို႕ေတာင္းဆိုေတာ့............ ၾသ၀ါဒေတြနားေထာင္ျပီး... က်မစာရြက္ေလးမွာ စည္းတံဆိပ္ လက္မွတ္နဲ ့အတူ ေနာက္ထပ္တစ္ႏွစ္ ေနထိုင္ခြင့္ရခဲ့ပါတယ္.................................။

ပထမဆံုး က်မဘ၀ရဲ့အၾကီးမားဆံုး ေအာင္ျမင္မႈ တစ္ခုပါပဲ.........။ အဲဒီက ရတဲ့ပီတိကိုဒီေန ့အထိ စားသံုးလို ့က်မမွာ မကုန္ေသးပါဘူး.............။ သူ ့အေဖက အလုပ္တစ္ခုသူ ့အဆက္အသြယ္နဲ ့ရွာ တယ္........ ရူးတူးေပါေတာေကာင္ေလးကို က်မတို ့အိမ္မွာကားေမာင္းခိုင္းတယ္.....။ က်မသူငယ္ခ်င္း
ေလးကို... က်မတို ့ဖြင္ ့ထားတဲ့အဆင့္ျမင့္မူၾကိဳ ေက်ာင္းေလးမွာ စာေရးမ ခန္ ့ထားတာ အခုေတာ့ ဆရာမေတာင္ျဖစ္ေနျပီ.........။ တစ္ႏွစ္ျပည္ ့ေတာ့ ေက်ာင္းနဲ ့နီးတဲ့ေနရာမွာ အိမ္ငွားေပးလိုက္တယ္...။

အခုလက္ရွိ ေမာင္ႏွမေတြ ေနေနတုန္းပဲ... သူ ့အေဖကားေမာင္းရင္း ျပန္လာတစ္ခ်က္ မလာတစ္ခ်က္နဲ႔ မိန္းမ ယူသြားတယ္လို ့ျကားတာပဲ........ ရူးတူးေပါေတာ ေကာင္ေလးက က်မတို ့ကားေမာင္းရတာသူ ့အတြက္ ဘုရင္ခံခ်ဳပ္္ ရာထူးရထားတဲ့ သူတစ္ေယာက္လိုပဲ... အားလံုးတာ၀န္ေက်တယ္..။

သူက်န္းမာ ေရးမေကာင္းတာသိသာတယ္..... ။ အသားကမဲျပာျပာ.... မ်က္လံုးက၀ါက်င္က်င္.. အရပ္ရွည္ရွည္.. ဗိုက္က ပူပူ.... စကားေျပာရင္ထစ္.. အထစ္...အထစ္.... က်မသူ ့အနားရပ္ရင္ကို သူ႔အလိုလိုေၾကာက္ေနတတ္တာ.. တစ္ခါတစ္ေလ ေျခေထာက္ေတြေရာင္ေနတယ္.... ။ ဒါေပမဲ့ ဒီကားကို သူမွေမာင္းမေပးရင္ က်မတို ့ေတာ့ဒုကၡေရာက္ျပီလို ့ထင္ေနတဲ့သူ.....။

တစ္ေန ့သူအမကေျပာတယ္ေတာ္ေတာ္ေနမေကာင္းဘူးတဲ့

အဲဒါနဲ ့က်မကသူ ့ကိုေခ်ာ့ေျပာတာေပါ့ ။ သံုးလစာယူျပီးနားရမယ္... ေဆးကုရမယ္....... ေရာဂါေပ်ာက္ ရင္ကားျပန္ေမာင္းရမယ္........ လို ့။ သူလက္ခံတယ္..... က်မ ေသေသခ်ာခ်ာ ၾကည့္ေတာ့မွ ေျခေထာက္ ၾကီးေတြ ေတာ္ေတာ္ကိုေရာင္ေနတယ္.. အသည္းသမားေလေနာ္ အသည္းမေကာင္းေတာ့... အသည္းေရာင္ အသား၀ါရုပ္မ်ိဳးေပါ့.........။ က်မတို ့လဲ ကိုယ့္အလုပ္ေတြနဲ ့ကိုယ္ရွဳပ္ေနရင္း သူ ့အမနဲ ့ေတြ ့ရင္ ေနေကာင္းရဲ့ လား လိုတာေျပာ...လို ့ ေနလာလိုက္တာ..........

တစ္ညေနမိုးေတြရြာေနလို ့ ေကာ္ဖီေသာက္ရင္း စာဖတ္ေနတုန္း က်မဟန္းဖုန္းကို ဖုန္း၀င္လာတယ္........ သူေမာင္ေလးကိုကယ္ပါတဲ့.. ငိုေနျပန္ျပီ... က်မအမကိုအတင္းကပ္ ေခၚျပီး ညီအမသံုးေယာက္သြားၾကတယ္.... တစ္အိမ္လံုး က်မနဲ႔ ပတ္သက္ျပီး ခင္တြယ္ေနၾကျပီေလ.......။

သူတို ့ေနတဲ့ရွစ္ထပ္ကို အဲဒီေန႔ကမွ ပထမဆံုးတက္ျဖစ္တယ္............။ က်မအေပၚေရာက္ေတာ့ အေျခအေနက အရမ္းဆိုးေနျပီ..။ ဗိုက္ၾကီးပူေနတာ... ကန္ေတာ့ပါရဲ့ ေမြးခါနီး မိန္းမတစ္ေယာက္လိုပဲ...။ မ်က္လံုးေတြက၀ါထိန္ေနတယ္...။ ေျခေထာက္ၾကီးေတြက ေရာင္ကိုင္းေနတယ္........။ က်မတို ့ညီအမေတြ တစ္ေယာက္လက္တစ္ေယာက္ဆုပ္ရင္း... ဘယ္လိုျဖစ္တာလဲဟယ္... ဘာလို ့မ်ား မေျပာၾကတာလဲ ဆိုေတာ့.........။
စကားမေျပာႏိူင္ေတာ့ဘူးဆိုတဲ့ လူမမာက.. က်ေနာ္ကို အမက ေျပာမေပးဘူး က်ေနာ္ မမကို ေခၚခိုင္းေနတာၾကာျပီတဲ့.....။
က်မအေျခအေနအရပ္ရပ္ကို သေဘာေပါက္တယ္... လိုတာထက္ ပိုမယူတတ္တဲ့ သူတို ့ေမာင္ႏွမေတြရဲ့ စိတ္ကိုလဲက်မသိေနျပီ.......။ သူ႔အမကို နင္ဘာလို ့ေဆးရံုမတင္တာလဲလို ့က်မေမးေတာ့... ျပန္ဆင္းလာတာ သံုးရက္ရွိျပီတဲ့ က်မအစ္မ အၾကီးဆံုးကသိတယ္ ...။ ေက်ာင္းက ေငြထုတ္တာလည္းသိတယ္ ။ ဆရာမေတြ အကုန္သြားေမးတယ္... ။ အေမလဲသြားေမးတယ္...။ က်မနဲ ့အမလတ္ကိုလဲ ေဆးရံုတင္တာ ေျပာထားတယ္ေလတဲ့ ။ က်မတို ့အလုပ္ေတြ ရွဳပ္ေနတာလဲ ပါတာေပါ့.... ။ ကဲကဲ.... ဘာလုပ္ခ်င္လဲ ။ ဘာလုပ္ေပးရမလဲ......... ေျပာဆိုေတာ့ ... က်ေနာ္ ေဆးရံုတက္ခ်င္တယ္တဲ့... ။ လြယ္လိုက္တာ အခုတက္ရမယ္ ဆိုျပီး က်မေဆးရံုကားေခၚဖို႕ဖုန္းဆက္ေတာ့ အမၾကီးကလက္ကုတ္တယ္... ။ သူ ့အမက ေနာက္ေဖး၀င္ျပီးငိုတယ္.. ။ အမလတ္က မ်က္ရိပ္္ျပတယ္ က်မကိုဘိုလိုေျပာတယ္........ လက္ေလွ်ာ့လို ့ေပါ ့ဟဲ့ ငတံုးမရဲ့ လို ့ေျပာတယ္....။ က်မဘာဆက္လုပ္ရမလဲ.........

နင္ျဖစ္ခ်င္တာကို ေျပာေလဆိုေတာ့.......မ်က္ေစ့ထဲကလဲ ဒီေန ့ထိမထြက္ဘူး နားမွာလဲ ၾကားေနတုန္းပါပဲ က်မကို လက္အုပ္ခ်ီျပီးေျပာတယ္...။ သူ ့ကို S S C မွာတင္ေပးပါတဲ့.. သူကြ်န္ခံျပီးဆပ္ပါရေစတဲ့.. ေလာေလာဆယ္ သူ႕လွဳိင္သာယာေျမကြက္ကို ယူထားပါတဲ့့... ။ ရန္ကုန္ေဆးရံုၾကီးက လူသတ္တာတဲ့..... ေဆးကုတာမဟုတ္ဘူးတဲ့...။ ၁၀ သိန္းေလာက္ကုန္ရင္ သူအသက္ရွင္ျပီတဲ့........။ ကဲ..ဘာဆက္လုပ္မလဲ.... ။ က်မလုပ္သင့္တာတစ္ခုပဲတဲ့ က်မအမက ဘိုလို၀င္က်ပ္တယ္... ။ ရွစ္ထပ္ ၀ရန္တာက နင္ခုန္ခ်လိုက္ပါ... နင့္ဇာတ္ထုပ္ေတြရွင္းသြားမယ္တဲ့.........။ မမ ...ေလသိတယ္ေနာ္.......။ ေနာက္ဆံုး ေဆးရံုကားေခၚတယ္..။ S.S.C ကိုေခၚသြားတာေပါ့....
က်မတို ့ကားထဲမွာ ညီအမသံုးေရာက္ ရန္ျဖစ္တယ္.....။ ၾကာလွျပီတဲ့.. အဲဒီေဆးရံုတင္ခိုင္းေနတာတဲ့....။ သူ႕အမဘက္ကလဲ ဘယ္ေျပာရဲမလဲတဲ့တို ့ကိုေတာ့ေျပာတယ္ ။ အဲေလာက္ေတာ့မထင္ဘူးတဲ့ ရန္ကုန္ေဆးရံုၾကီးကသူ႕ဟာ ့သူျပန္ဆင္းလာတာတဲ့.. ဆရာမေတြကိုလဲ ေလွ်ာက္ေျပာတယ္တဲ့ သူအမ သူေဌးမ မသိလို ့.... သိရင္ S..S..C..မွာကုေပးမွာလို ့........က်မအမၾကီးက စိတ္ညစ္ေနတာ ေဆးရံုက ဘယ္လိုမွအ၀င္ခံမွာ မဟုတ္တာသူသိေနတယ္.......။ က်မကိုလဲဆူတယ္........။ မၾကီးသူေသေတာ့မွာ နင္သိေနတယ္ေနာ္..........။ ငါတို ့လဲသိေနတယ္.... ေသေတာ့မယ့္ လူတစ္ေယာက္ရဲ့ ေနာက္ဆံုးလိုအပ္ခ်က္ကို.. လုပ္ေပးၾကရေအာင္....။

တို ့ကိုေဆးရံုက ဘယ္သူမွရိုက္မထုတ္တာ ငါတာ၀န္ယူတယ္.......... လို႔ေျပာေတာ့့ျငိမ္သြားတယ္............။ ေဆးရံုေရာက္ေတာ့ ဆရာ၀န္လက္မွတ္ေတာင္းတယ္..........။ ေဆးမွတ္တမ္းေတာင္းတယ္...............။ တာ၀န္က်ဆရာ၀န္ကို က်မ ရွိခိုးမတတ္ ေတာင္းပန္တယ္......။ အခန္းမရေသးခင္ အေရးေပၚ ကုတင္ေပၚက်မအတင္းဆြဲတင္တယ္..... ။ လူနာကလဲေတာ္ေတာ္ေမာေနျပီ.........။ လက္ကိုေဆးခ်ိတ္ခိုင္းတယ္ ။ က်မ ဒီညရေအာင္ရန္ကုန္ေဆးရံုၾကီးကုိ က်မေျပာင္းေပးပါမယ္........ဆရာဟန္ေဆာင္ျပီး ၾကည့္ေပးရံုပါ ကုန္က်စား ရိတ္ က်မအားလံုးေပးမွာပါ.........။ ဆရာ၀န္တစ္ေယာက္အေနနဲ ့ကူညီဖို ့ေပါ့ လုပ္ေပးရွာပါတယ္ ။ ဒါေပမဲ့...၂..နာရီအတြင္း ရန္ကုန္ေဆးရံုၾကီး ေျပာင္းေပးဖို႕ေပါ့ ။ သူလည္း ၀န္ထမ္းတစ္ေယာက္ဆိုေတာ့ လုပ္ပိုင္ခြင့္မရွိလို ့ပါတဲ့.......။ က်မဒုကၡေပးခဲ့တာေတြေလ..............။ ျပီးတာနဲ႔ နားခ်ဖို ့ေကာ္ဖီတစ္ခြက္စီကိုင္ျပီး ေခါင္းျခင္းဆိုင္စဥ္းစားရေတာ့တယ္...........။ လူနာကလဲ ျပံဳးလို ့ရႊင္လို ့........ အဲဒီအခ်ိန္မွာ က်မပိုင္တဲ့ ေဆးရံုတစ္ခုေလာက္ရွိရင္ သိပ္ေကာင္းမွာလို႔ေတြးခဲ့မိတယ္..........။ ျပီးေတာ့မွ လူနာ နားမွာ တတြတ္တြတ္နားခ်ရတာေလ......။

ေဆးလက္မွတ္ ေတြက ရန္ကုန္ေဆးရံုၾကီးက ျဖစ္ေနလို ့.... ဆရာ၀န္လက္မွတ္မပါပဲ ဆင္းလာလို ့... ရန္ကုန္ေဆးရံုၾကီး မွာ အနည္းဆံုး သံုးရက္ျပန္တက္ေပးဖို ့ ျပီးမွဆရာ၀န္ၾကီးလက္မွတ္နဲ႔ ဒီကိုျပန္လာဖုိ႕ကို တာ၀န္က်ဆရာ၀န္ကလဲ ကူေျပာေပးတယ္....။ သူလက္ခံသြားတယ္.......။ ရန္ကုန္ေဆးရံုၾကီးကို ကားငွါးျပီး သူတို ့ကိုသြားႏွင့္ အိမ္မွာ အမ ပိုက္ဆံ၀င္ယူျပီး လိုက္လာမယ္လို ့ေျပာျပီး............ အေမ့ဆီမွာ ပိုက္ဆံ၅သိန္းခဏ၀င္ငွါးတယ္ အေမအျမန္ျပန္လိုခ်င္ရင္ ေကာင္ေလးနံမယ္ေျပာျပီး... ျမန္ျမန္ေသပါေစ ဆုေတာင္း သူေသတာနဲ ့ျပန္ေပးပါမယ္ ေျပာျပီးအတင္းယူလာခဲ့တယ္............။ အမၾကီးက ေပးလိုက္ပါအေမ.... သူျပန္ေပးလိမ့္မယ္လို ့ကူေျပာေပးတယ္........။

ရန္ကုန္ေဆးရံုၾကီးေရာက္ေတာ့ သူလက္ထဲကိုပိုက္ဆံ ၅သိန္းထည့္ျပီး SSC မွာေဆးကုဘို ့ယူထား ၃- ရက္ျပည့္ေအာင္ေန က်န္းမာေအာင္ေန.. ။ အမတို ့လာေခၚျပီးပို ့ေပးမယ္ ေျပာျပီးျပန္လာခဲ့တယ္.........။ ေဘးနားကလူနာေတြကိုေရာ..။ ဆရာမေလးေတြကိုပါ ေငြ ၅ - သိန္းျပျပီး SSC ဆီကို ေျပာင္းမွာလို ့ေျပာရင္း ေနာက္ေန ့မနက္ေလးနာရီမွာ သူဆံုးသြားတယ္........။ ထိရွ၀မ္းနည္း လြယ္တဲ့က်မ.. ငိုခ်င္စိတ္ေပ်ာက္ျပီး ဘာကိုမွန္းမသိ မေက်နပ္ျဖစ္ေနခဲ့ရတယ္။ .....ဒါေပမဲ့.......................

S.S.C ေဆးရံုေရွ ့ကကားျဖတ္တိုင္း....ဟိုမွာ....ဟိုမွာ...နင္လုပ္လို ့ပိုက္ဆံငါးသိန္း ကိုင္ျပီး ေဆးရံုတက္ဘို ့ နင္အလာကို ေစာင့္ေနတာေတြ ့လားလို ့ အမလတ္က စတိုင္း...... က်မ....မတရားငိုခ်င္တယ္.....။


မမ

Labels:


Posted by မမ :: 12:42 AM :: 7 Comments:

Post / Read Comments

---------------oOo---------------